Δευτέρα, Δεκεμβρίου 11

..μια βόλτα στ’ όνειρο... έφτασαν τα δώρα...














Η Marilia έβγαλε τις πατάτες απ’ τη φωτιά.. αυτές που είχε βάλει εκεί πριν ώρα τυλιγμένες προσεγμένα με αλουμινόχαρτο, τώρα ξεκίνησε να τις μοιράζει βάζοντας αλάτι πάνω.. ίσως είναι η καλύτερη ανταμοιβή για τη χαμαλοδουλειά που έκανε πριν με τα ξύλα..

Η Alkyoni τώρα έχει στολίσει με ανεμώνες τα μαλλιά της και σε μια γωνιά κρατά ένα πλαστικό ποτήρι με καλό κόκκινο κρασί.. αυτό που έφερε το Ghost..

Το μικρό Fibi έχει στο χέρι ένα κλαδί και στην άκρη του ένα λουκάνικο που μόλις έβγαλε απ’ τη φωτιά.. το κοιτά όμως και συνεχίζει να κάνει όμορφες φούσκες με τη φραουλότσιχλα της..

Τ’ άλλα παιδιά παίζουν σε rock ρυθμούς υπέροχες μπαλάντες και τώρα στο τραγούδι παίρνουν μέρος το Χάδη ο μικρός φοιτητής Kretinon και η Mirca με τη βελούδινη απαλή φωνή..

Τα πρόσωπα όλων είναι κόκκινα απ’ τη φωτιά και απ’ τη ζεστασιά που νοιώθουν στη ψυχή τους..

..έχει αρχίσει να ξημερώνει..

Ο ένας μετά τον άλλον αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι κάποιος λείπει απ’ την παρέα.. ο καλός ποιητής μας δεν είναι εδώ ο Ασκαρδαμυκτί..

..την ίδια στιγμή τον βλέπουμε να ξεπροβάλει και μαζί του να κρατά ένα τεράστιο σάκο..

..είναι τα δώρα που έστειλε ο Άι Βασίλης αλλά δεν είχε το χρόνο να τα φέρει ο ίδιος και διάλεξε τον καλύτερο εκπρόσωπο.. τον πιο ευαίσθητο..

..ακολουθεί μεγάλη λαχτάρα απ’ όλους για τα δώρα και τεράστια χαμόγελα έχουν σχηματιστεί στα πρόσωπα μας..

..αυτά τα δώρα δεν είναι όλα από υλικό φτιαγμένα αλλά τα περισσότερα είναι δώρα ψυχής..

Ο καλός Ασκαρδαμυκτί βγάζει το πρώτο απ’ το σάκο που είναι ένα μακρύ και λεπτό πακέτο με κόκκινες και κίτρινες κορδέλες.. πάνω έχει ένα όνομα..

Candy.. η μικρή μας τρέχει κοντά και το παίρνει.. το ανοίγει και μια υπέροχη κορνίζα προβάλει με χρυσή μπορντούρα κεντημένη με κλωστή από μετάξι στο χέρι.. είναι η κορνίζα για το πτυχίο της..

Το δεύτερο που βγάζει δεν φαίνεται.. το δίνει στη Λούκι που και η ίδια απορεί, είναι κάτι που δεν το βλέπει.. της εξηγεί ότι είναι μια κάμερα αόρατη που κανείς δεν μπορεί να τη δει, και μ’ αυτή μπορεί να πάρει όσα πλάνα θέλει από την πλατεία Επανάστασης στην όμορφη Κούβα..

Το επόμενο είναι ένα μεγαλούτσικο πακέτο που γράφει Kretinon.. είναι μια συλλογή απ’ όλη τη μουσική δουλειά του Frank από τους Panx Romana, και έχει την υπογραφή του ιδίου του καλλιτέχνη με αφιέρωση.. «στο μικρό φοιτητή μας με αγάπη» Frank..

Βγάζει ακόμα ένα με λευκές κορδέλες το δίνει στην Alkyoni.. είναι ένα πανέμορφο μπλε moleskine με το αρχικό της σε ασημένιο χρώμα και στην άκρη ένα γκρι κορδόνι πλεγμένο.. δένει όμορφα σ’ ένα τέλειο σύνολο..

Σειρά έχει τώρα το δώρο για την Ηλιαχτίδα δυο πανέμορφα δερμάτινα βραχιόλια με δυο αρχικά σκαλισμένα πάνω τους.. τα αρχικά του Ρωμαίου της και το δικό της.. το δώρο εκείνη το έχει πάρει πριν χρόνια και ίσως να είναι και το καλύτερο.. άλλωστε όλοι θα ήθελαν ένα Ρωμαίο στο πλευρό τους..

Το επόμενο είναι για την Ασημένια.. και είναι ένα εισιτήριο για διαμονή είκοσι ημερών σ’ ένα όμορφο χειμωνιάτικο καταφύγιο γι’ εκείνη τον καλό της σύζυγο που τόσο της λείπει και το μικρό ζουζουνάκι τους.

Ένα κλειδί τώρα το δίνει στην Ανατολή.. ένα κλειδί ενός μικρού αλλά κουκλίστικου σπιτιού με κεραμίδια και μεγάλη αυλή στο Swansea.. εκεί που της αρέσει τόσο πολύ.. για να μπορεί να κάνει διακοπές όποια χρονική στιγμή θέλει στα επόμενα χρόνια..

Ένας πανέμορφος μπλε ελέφαντας προβάλει τώρα απ’ το σάκο και ο αποδέκτης δεν είναι άλλος βέβαια απ’ την καλή μας την Αταλάντη, που δεν ξέρω κατά πόσο είναι μπλε και κατά πόσο ελέφαντας μόνο τα δικά της μάτια μπορούν να τον δουν ακριβώς.

Μια ξύλινη παλέτα με φωτεινά χρώματα κι ένα πινέλο για την Ανναμαρία.. ένα πινέλο μαγικό που αποτυπώνει μόνο όμορφες σκέψεις στο καμβά.. βλέπω τα μάτια της να δακρύζουν από χαρά κι από συγκίνηση..

Το νερό που κυλά.. αυτό είναι το νέο όνομα της Δεσποσύνης για λίγες μέρες που θα φιλοξενηθεί σε μια μικρή ινδιάνικη σκηνή.. και ένα όμορφο πακέτο με τα κατάλληλα ρούχα.. θα μείνει εκεί μαζί με τους φιλήσυχους κατοίκους να περάσει μερικά όμορφα βράδια δίπλα σε φωτιές που ανάβουν και σε τοπικές τελετές.. με μάγους και όμορφους νέους της φυλής.

Ένα πολύ μικρό κουτάκι βγαίνει τώρα απ’ το σάκο κι ο Ασκαρδαμυκτί το δίνει στο Sigma Taf .. ένα κουτί που έχει μέσα ένα διακόπτη και τίποτα άλλο.. ένα διακόπτη που πατώντας τον ένα εκατομμύριο φτωχά παιδιά θα βρουν φαί, νερό και στέγη κι ένα χαμόγελο θα ζωγραφιστεί αυτόματα στα μικρά τους χείλη.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων αναπηδά απ’ το σάκο και παίρνει απ’ το χέρι το Χνούδι.. θα το γυρίσει σε διάφορα σπίτια φτωχά που δέχονται αυτές τις μέρες δώρα.. για να νιώσει ξανά μέσα από τα χαμόγελα των παιδιών ότι η αγάπη των Χριστουγέννων και η προσφορά υπάρχει ακόμα.. αρκεί να το δούμε με τα μάτια της καρδιάς μας.

Ένα ποδήλατο ροζ πάει αμέσως στο μικρό μας Fibi.. για βόλτες στα πάρκα με απέραντη ανεμελιά μαζί με μικρές της φίλες με κοτσιδάκια.. με γέλια, χαρές και όμορφα παιχνίδια..

Μια πρόσκληση για το δείμο του πολίτη απ’ τους μικρούς μαθητές του για την εκτίμηση που τρέφουν στο πρόσωπο του και μια ανάλογη γιορτή προς τιμήν του.

Ένας καθρέφτης όχι προσώπων αλλά ψυχών πάει στην Παιδίσκη που την δείχνει τόσο απίστευτα όμορφη, τόσο γλυκιά..

Ένα καταπληκτικό λευκό φόρεμα και μια πρόσκληση χορού που τόσο της αρέσει παίρνει το Χάδη.. ένα χορό βγαλμένο από παραμυθένια χρόνια με λαμπερές παρουσίες και υπέροχο βαλς..

Μια μεγάλη παρέα σ’ ένα κουτούκι στην συμπρωτεύουσα με τον Ρασούλη και τον Παπάζογλου περιμένει την Ymeli με καλό ντόπιο κρασί και Σαλονικιώτικους μεζέδες σ’ ένα υπέροχο γλέντι μουσικών ταξιδιών και ζεστής παρέας που μόνο σ’ αυτόν το τόπο μπορεί να υπάρξει..

Μια φωτιά στη παραλία με ολόγιομο φεγγάρι και ένα ζευγάρι ελβιέλα μπλε δίπλα στη Μαύρη Ντάλια.. κι ένα κοντό ποτήρι βότκα με πάγο και λεμόνι για μια υπέροχη νύχτα δίπλα στο κύμα..

Ένα εργόχειρο κεντημένο με χρυσές κλωστές απ’ το δέντρο του ονείρου στους πρόποδες των Ιμαλάϊων ανάμεσα στα σύνορα Νεπάλ και Ινδίας.. αυτό το δέντρο τέλεια αποτυπωμένο στο εργόχειρο είναι το δώρο για την Alexandra..

Ένα ζευγάρι γυαλιά για τον καλό μας Ναυαγό που μέσα από αυτά θα βλέπει το κόσμο όπως πρέπει να είναι.. με μορφωμένους δημοσιογράφους με υπουργούς που θα είναι αντάξιοι για τις καρέκλες που κάθονται.. και με γιατρούς που δεν θα δέχονται φακελάκια και αλλά πολλά που θα τα βλέπει μόνο μέσα από αυτά τα γυαλιά..

Ένα κόκκινο φουστάνι για την Μαρίνα που όταν το φορά θα την μεταμορφώνει σε γυναίκα καριέρας στο χώρο εργασίας, σε Βέφα στη κουζίνα, σε απίστευτη σεξοβόμβα στα νυχτερινά της θέλω, και σε Πολυάννα μητέρα όπως ονειρεύεται..

Ένα δελφίνι απ’ το πέλαγος που έρχεται να πάρει μαζί την όμορφη Γοργόνα για μια βόλτα στα νερά του Αιγαίου που τόσο πολύ αγαπάει..

Μια σχολική τάξη περιμένει τη Marilia αλλά όχι σαν κι αυτές που έχει συνηθίσει έως τώρα.. αυτή θα είναι τεράστια να χωρά όλα τα παιδιά του κόσμου.. για να προσφέρει απλόχερα την αγάπη και την μεταδοτικότητα της.. όπως τόσο πολύ εκείνη ξέρει..

Ένα βάζο με γλυκό του κουταλιού απ’ τα χέρια της μαμάς.. το δώρο για τη Mirca.. ένα βάζο που δεν θα τελειώνει ποτέ.. πάντα μέσα θα κρύβει αυτές τις όμορφες στιγμές που το συντροφεύουν..



Ένα πανέμορφο βιβλίο, υπενδεδυμένο από δέρμα και από φύλλα δέντρων στο εξώφυλλο του το δώρο για την Amo.. κι ένα χαρούμενο παραμύθι πως θα φτιάξουμε δίκαιο το κόσμο.. που όσο το διαβάζει εικόνες από μια ευτυχισμένη κοινωνία περνούν από μπροστά της και την κάνουν χαρούμενη..

Το δανεικό ποδήλατο και το πατίνι απ’ τα παιδικά χρόνια στη Γερμανία και όλοι η παρέα της εποχής εκείνης, είναι το δώρο που βγάζει απ’ το σάκο ο κουρασμένος Ασκαρδαμυκτί για το φεγγάρι αγκαλιά.. να τα παίξει και να τα χαρεί με την ψυχή της και τ’ όμορφο ψεύτικο ραδιοφωνάκι της φίλης της που έπαιζε όμως.. κι αυτό στα δώρα..

Ένας τεράστιος αρκούδος γκρι με την πιο όμορφη αγκαλιά για το Ghost.. για να κάνει τα γιορτινά του βράδια πιο ζεστά και για πάντα..

Ένα μικρό κίτρινο σακούλι μ’ ένα φιόγκο είναι το δώρο για την Soulmates.. ένα μικρό τσιπ που εγγυάται ένα τέλειο format από τις σκέψεις του παρελθόντος και ένα όμορφο μέλλον ανοίγεται μπροστά μόνο με χαρές, γέλια, έρωτες.. όπως εκείνη φαντάζεται στα όνειρα της..

Ένα ζευγάρι ολοκαίνουρια φτερά για το Φοίνικα.. που δεν θα καίγονται.. θα μπορούν να πετούν όπου εκείνος επιλέγει όπου εκείνος είναι ευτυχισμένος..

Για το Γυφτάκι ένα τσαντίρι άλλο.. πολύ πιο μεγάλο για να χωρούν όλοι όσοι αγαπά και μέσα να είναι σαν παλάτι όχι από χλύδα αλλά με πράγματα χρήσιμα όπως αυτά που καταγράφει συνήθως..

Βγάζει ακόμα μια μικρή μπιζουτιέρα από πορσελάνη, που μέσα κρύβει μικρά δώρα απ’ όλους εκείνους τους φίλους και τις φίλες που πέρασαν, τους «ξεχασμένους φίλους» όπως η ίδια λέει.. αυτός ο μικρός θησαυρός στη Little A να τους θυμάται πάντα..

Ένα θαυμάσιο μακρύ φόρεμα για την All my life.. και βέβαια λιλά ακριβώς όπως το έχει φανταστεί..

Κι ένα ζευγάρι μάτια για την Alicia όχι μάτια με όμορφα χρώματα αλλά τα μάτια του πατέρα να δει το κόσμο με τα δικά του μάτια για να γίνει όπως φαντάζεται ακόμα καλύτερος άνθρωπος..

Μια πολύ όμορφη ξύλινη θήκη για το Ντέφι με μαγικό άνοιγμα.. να ανοίγει και να παίζει όχι με τους σκοπούς που το βαρούν αλλά όπως εκείνο ξέρει..

Μέσα απ’ το σάκο αρχίζει να βγαίνει μια παρέα μεγάλη.. μια παρέα απ’ τα παλιά, για την Sevarose.. είναι όλη εκείνη η παρέα που είχε τόσα χρόνια επικοινωνία.. μέσα από γράμματα και πανέμορφες χειροποίητες κάρτες.. είναι δω τώρα για ‘κείνη, για να ζήσουν ευχάριστες στιγμές από κοντά..

Κι ένα σακούλι με σπόρια.. για την Tradescadia όχι όμως από αυτά που ξέρει καλά να καλλιεργεί.. αλλά απ’ αυτά που φυτεύουν στις καρδιές τη καλοσύνη.. και να ‘ναι το πείσμα και η τέχνη σου μεγάλη κι εδώ..

Και ο σάκος έχει ακόμα ένα ξυπνητήρι ασημένιο μεγάλο για την Αργυρένια.. ένα ξυπνητήρι όμως που δεν μοιάζει με κανένα.. κάθε πρωί που σε ξυπνά είσαι σε νέα χώρα με νέους φίλους με νέα δουλειά βλέπεις άλλες εικόνες που δεν ξανάδες ποτέ και δεν μοιάζει καθόλου μ’ εκείνο το παλιό ξυπνητήρι της Μορμότας..

Ο σάκος άδειασε φίλε μου και μείναμε τρεις μας..

Εγώ, εσύ κι ο Μένιος..

Για σένα φίλε μου Ασκαρδαμυκτί δεν έχει δώρο.. το δώρο σου είναι η χαρά που έδωσες σε όλους εμάς.. και τα έφερες απ’ την άκρη του κόσμου για να κάνεις την ψυχή μας λίγο καλύτερη..

Το δώρο του Μένιου νομίζω ότι ήδη το βλέπεις.. έχουν πάει όλοι τριγύρω του, τον αγκαλιάζουν τον χαϊδεύουν είναι η πρώτη φορά που τον βλέπουν..

..κοίτα τα μάτια του πως λάμπουν..

Το δικό μου ίσως είναι και το πιο μεγάλο.. αυτή η παρέα που μου κρατήσατε σε δύσκολες κι ευχάριστες ώρες το λίγο καιρό που σας ξερώ..


..αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους blogoφίλους μου...

42 σχόλια:

marilia είπε...

Χαρά και τιμή να βγάλω τις καφτές πατάτες από τη φωτιά και να τις μοιράσω στην όμορφη παρέα! Τιμή γιατί με θεωρείς παιδί για τα "δύσκολα" και χαρά γιατί το Hotpotatoes (εκπαιδευτικό λογισμικό) με έκανε να γνωρίσω ανθρώπους που μόνο διαδικτυακά γνώριζα! Βέβαια αυτό περί λογισμικού, φαντάζομαι, δεν το ήξερες, όμως ήρθε και... μας χόρτασε! :)

Το δώρο μου για σένα λοιπόν... Χμ...
μια σοκολατένια λέξη τυλιγμένη σε φραουλί αλουμινόχαρτο: αγάπη!
Στο Μένιο ένα βιολετί συννεφάκι πλεγμένο 100% από τρυφερότητα!

candy's τετραδιακι είπε...

Νταρκουλι μου..
Τα περιεγραψες ολα τοσο ζωντανα που ηταν σαν να τα εζησα.Τοσα προσωπα..τοσα δωρα.Μια μικρη εκπληξη για τον καθενα!
Το πολυποθητο πτυχιο μου πιαστηκε απο τις λεξεις σου..γραφτηκε με τοση τρυφεροτητα!
Το δωρο μου για σενα ειναι μια μεγαλη αγκαλια..και οτι πιο πολυ ποθεις να αγαπησεις,να ειναι διπλα σου,να χαιρετε με την ευτυχια σου,να λιωνει με τη χαρα σου..
Το αξιζεις..!
Τα φιλια μου:****

μπαλκονι στη θαλασσα είπε...

Με συγκινησες...
Ειναι το πιο ομορφο δωρο που μπορουσες να μου στειλεις.Ολη τη προσοχη μου τραβηξε αυτο το πολυχρωμο χαρτι και οι χρυσαφιες κορδελες της αγαπης σου που το διπλωσες!!! Ειναι τοσο εντονες που θαμπωσαν το δωρο και και δεν μπορω να ξεκολλησω το βλεμμα μου απο πανω τους!!!

Οτι εχεις ονειρευτει, οτι σε κανει ευτυχισμενο και οτι λαχταραει η ψυχη σου, να γινουν δικα σου.
Η αγαπη και η χαρα που χαριζεις να επιστρεφει πολλαπλασια σ'εσενα και σ'αυτους που αγαπας!!!

shades in the dark είπε...

@ Marilia..
@ Candy..
@ Μπαλκόνι στη θάλασσα..

Δέχομαι ευγενικά τα δώρα σας και σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την παρέα που μου κρατάτε αυτό το καιρό..
Καλό βράδυ***

Ανώνυμος είπε...

Βρέχει, πλησιάζουν τα γενέθλια μου, μου λείπει και.....ωραιότατα λοιπόν, απλά είμαι στο γραφείο και δακρύζω διαβάζοντας το post σου.

Καλημέρα σε εσένα και όλη την blogoπαρέα σου!!

Ο.

Ανώνυμος είπε...

shades mou,
den exw logia na ekfrasw afto pou niw8w...
magos eisai... me taxidepses se paramu8enio kosmo, gemato xrwmata, mousikes, arwmata, oneira, zestasia...
na sai kala!!!
eisai ena plasma gemato lampsh kai fws...
eisai toso genaiwdoros... efxomai kai h zwh na einai genaiodwrh mazi sou!!!
megalo-zoumero-svourixto-kokkino fili gia sena!!!
se efxaristw!!!

Ανώνυμος είπε...

Eντάξει με έπιασες, χτες έφαγακαι το υπόλοιπο χωριάτικο Καυτερο λουκάνικο, και δοκίμασα και τις νέες big buble!!!

πάλι μας γλύκανες φιλαράκο...

σΜαΚοΚαΛηΜεΡες!!!

argyrenia είπε...

Τι όμορφο το δώρο σου, το γλυκό να σκέφτεσαι τους άλλους!

Μακάρι να υπήρχε αυτο το ξυπνητήρι, κάθε μέρα να ήταν ένα νέο ταξίδι, μία νέα περιπέτεια...

Σε φιλώ και σου δίνω μία ευχή αντί για δώρο, να σκορπίζεις πάντα έτσι απλόχερα την αγάπη και την τρυφερότητά σου, να έχεις χίλιους δυο λόγους να είσαι ευτυχισμένος και να συνεχίσω εγώ και όλοι οι άλλοι να ανακαλύπτουμε ένα ένα τα χαρίσματά σου.

Μια όμορφη μέρα να έχεις...

shades in the dark είπε...

@ Anonymoys.. να γιορτάσεις τα γενέθλια σου όπως εσύ θέλεις.. σήμερα που μου γράφεις στη μητρική μου γλώσσα σε καταλαβαίνω καλύτερα.
Η καθημερινή μικρή ιστορία της/του Όμικρον λοιπόν..
Καλή σου μέρα.

@ Soulmates.. κι από μένα μεγάλο φιλί..

ΥΓ. προσπαθώ ν’ απαντήσω στο μπλογκ σου και δεν μπορώ.. έχει κάποιο πρόβλημα;

@ Fibi.. πολλές καλημέρες.. με πολλές τσιχλόφουσκες..

@ Argyrenia.. κι εγώ σας ευχαριστώ για τη παρέα σας..

Καλημέρα σ’ όλους***

Ανώνυμος είπε...

κατι ξερω που σε λεω "ανθρωπο γεματο φως"..

Φιλια πολλα πολλα!
Να μεινεις ετσι..οπως εισαι..:) :)
ευχες για ο,τι καλυτερο σε σενα και στους ανθρωπους που αγαπας.

Ανώνυμος είπε...

to blog mou den exei provlhma...
o idiokthths tou exei...xaxaxaxaxa
as sovareftw!
den xerw shades, nomizw oti leitourgei swsta...
filia

MåvяiÐåliå είπε...

Η πιο γλυκιά βότκα που έχω πιει ποτέ!!!

Μ έχεις εντυπωσιάσει.

Χάδη είπε...

...και να φανταστείς μόλις το Σαββατοκύριακο φανταζόμουν χορούς και βαλς βγαλμένα από παραμύθια...
σ'ευχαριστώ πολύ!!!

και κάτι μικρό για σένα (λόγω Χριστουγέννων):
είναι μια μηχανή! σαν κι αυτή που είχες, αλλά κάπως εξελιγμένο μοντέλο θα έλεγα!

όταν ανεβαίνεις λοιπόν σ'αυτή τη μηχανή ταξιδεύεις σε θύμησες παλιές όπως στα λόγια του πατέρα, στην αυλή της γιαγιάς, στις μουσικές που άκουγες παρέα με φίλους καλούς, στα παιδάκια σου όταν ήτανε μωρά ακόμα...
... αλλά ξέρεις... ταξιδεύεις και σε άλλα μέρη, της φαντασίας αλλά και της αληθειας, όπου κάποιες φορές τα πράγματα είναι σκληρά... κι αν κάποιο δάκρυ σου κυλήσει προς τα πίσω απ'την ταχύτητα, μη σε νοιάξει, γιατί ... σπλάτς στο συνεπιβάτη σου τον Μένιο θα πάει και θα πέσει και θα το συγκρατήσει!!!

ταξίδια ονειρικά σου εύχομαι με τη μαγική μηχανή της ζωής με τα παιδάκια σου, με τη γυναίκα που αγαπάς, με τους καλούς σου φίλους!!!!
φιλιά!!!

Attalanti είπε...

Τα δώρα είναι τα μόνα που μου αρέσουν στις γιορτές. Χάθηκε να μου δώριζε μια κόκκινη κουβέρτα; :))) Ευχαριστούμε πολύ Sir Shades.

Asimenia... είπε...

Τι υπέροχες σκέψεις και πόσο όμορφα εκφρασμένες καλέ μου Shades...Το δώρο μου ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσα να φανταστώ...Και κατα κάποιο μαγικό τρόπο πραγματοποιήθηκε!(λίγο τροποποιημένο βέβαια...)
Να είσαι καλά καλέ μου, η ψυχή σου είναι πανέμορφη...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πάλι τα ίδιαααα. Τόσο καλά λόγια ούτε η γυναίκα μου δε λέει. Άσε για τους μαθητές μου... Ευχαριστούμε τόσο πολύ.

shades in the dark είπε...

@ Alicia.. έχεις και τις δικές μου ευχές για χαρούμενες γιορτές.. δίπλα σε ανθρώπους που αγαπάς και σ’ αγαπάνε..

@ Soulmates.. ο ιδιοκτήτης είναι μια χαρά.. στο μπλογκ σου απ’ το πρωί έχω κάνει πολλές προσπάθειες να στείλω απάντηση είτε επώνυμα είτε ανώνυμα με υπογραφή από κάτω και δεν δέχεται καμιά..

ΥΓ. γράφεις και ξαναγράφεις πώς να ανεβάσεις τραγούδι στο ποστ ή στο μπλογκ σου.. email σου δεν υπάρχει πουθενά.. πώς να στείλω οδηγίες για να βοηθήσω με το μπουκάλι του ναυαγού.

@ Μαύρη Ντάλια.. το καλοκαίρι κι εγώ έτσι πίνω τη βότκα..

@ Χάδη.. σ’ ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο που μου έκανες.. όσο για το Μένιο όταν δακρύζω αυτός κρατά ομπρέλα, είναι σκληρός ο Μένιος, είναι αυτός που με βοηθά ν’ αφήνω πίσω μου τις άσχημες στιγμές και να συνεχίζω.. αλλά πολλές φορές χρειάζεται να γίνεται λίγο σκληρός..

@ Αταλάντη.. αν θυμάμαι καλά η κόκκινη κουβέρτα είχε πάρει το δρόμο προς αυτόν που ανήκει.. δηλαδή το σπιτικό σου.. άρα ήδη την έχεις, σου δώρισα λοιπόν αυτό που θέλουν να βλέπουν τα μάτια σου.. που μόνο αυτά ξέρουν τόσο καλά.

Καλό απόγευμα σ’ όλους***

Λούκι είπε...

Να΄σαι καλά!
Σ΄αυτό το ταξίδι ανακάλυψα ότι το δυνατότερο τεχνικό μέσο είμαστε εμείς, αρκεί να είμαστε παρόν στη κάθε στιγμή.
Ήταν συγκλονιστικό ταξίδι...

shades in the dark είπε...

Η γυναίκα σου αυτά που αισθάνεται έχει όλη την πολυτέλεια αν δεν στα λέει να στα δείξει..
Καλό απόγευμα**

Ανώνυμος είπε...

Tο καλυτερο, το ομορφοτερο , το πιο τρυφερο δωρο που μου εκαναν ποτε!!
Σε ευχαριστω πολυ!!
Να εισαι σιγουρος πως εχεις την φιλια και την αγαπη μας!!

shades in the dark είπε...

@ Λούκι.. σε ζηλεύω με τη καλή έννοια.. είναι ένα ταξίδι που θα ήθελα να το κάνω.. δεν ξέρω αν ποτέ τα καταφέρω, σου εύχομαι στο μέλλον να έχεις στη ζωή σου κι άλλα τέτοια συγκλονιστικά ταξίδια..

@ Ανναμαρία.. σ’ ευχαριστώ πολύ για την φιλία και την αγάπη σου..

Καλό απόγευμα**

Ναυαγός είπε...

Ευχαριστώ για τα γυαλιά. Μου είχαν κάνει και όταν ήμουν μικρός ένα παρόμοιο δώρο που κοίταζα μέσα σε κάτι κυάλια και έβλεπα τη mini να παντρεύεται το mickey.

Νομίζω πιο πολλές πιθανότητες συγκεντρώνει αυτό το ενδεχόμενο για να γίνει πραγματικότητα.

shades in the dark είπε...

@ Ναυαγός.. ολόκληρο ποστ έγραψα.. να πω και καμιά malakia να περνάει η ώρα.
Αυτά μόνο στη σφαίρα της φαντασίας μπορεί να γίνουν.
Η Ουγκάντα ποτέ δεν πεθαίνει..
Καλό απόγευμα ναυαγέ μου.

Φοινιξ είπε...

Μου έκανες το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να πάρω...

Αυτά τα φτερά...
Ένα όνειρο...

Το δικό μου δώρο σε εσένα είναι... όποτε δεν είσαι καλά να είμαι εκεί μαζί με όλους τους άλλους blogοφιλους σου και να σε παίρνω με τα φτερά μου και να σε ταξιδεύω όπου θα σε κάνει να νιώθεις όμορφα και χαρούμενα.

Ghost-hunter-gr είπε...

Στην υγειά μας...

Στις όμορφες και αγαπημένες παρέες

Ότι επιθυμείς φίλε...

(Ωραίο το κρασί που έφερα) :)

sevarose είπε...

΄..ΠΩΠΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ.ΤΙ ΠΑΡΕΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ....ΘΑΤΟΥΣ ΧΩΡΕΣΩ ΟΛΟΥΣ .....ΜΑΖΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΥ ΜΑΖΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΦΑΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ ..ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ..
..ΝΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ...

shades in the dark είπε...

@ Φοίνιξ.. το κρατώ αυτό το δώρο.. κι όταν δεν είμαι καλά θα στο θυμίσω.. σ’ ευχαριστώ.

@ Ghost.. στην υγειά μας.. το κρασί σου ήταν τέλειο..

@ Sevarose.. θα χρειαστεί όμως να κάνεις αρκετά ψώνια.. να μου κρατήσεις μελομακάρονα είναι τα αγαπημένα μου.

Καλό βράδυ**

φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

βρε συ..το ξερεις πως με κανεις και κλαιω η παλαβη??να με βλεπουν οι δικοι μου να κλαιω μπροστα στο π/σ??
προβλεπω να μου παιρνουν το ζουρλομανδυα πριν καλα καλα το καταλαβω..
εεελλαααα...να σε αγκαλιασω καρδουλα μου..σφιχτα πολυ..και να φιλησω τα μαγουλακια που εχουν ζωγραφισμενο το χαμογελο(το βλεπω εγω)..
ενα πακετο κραταω εκπληξη για σενα..ενα πεπλο..υφαμενο απο τα δακρυα χαρας που μου προκαλεσες
και απο την αγαπη που σου αξιζει καλο μου..και κλωστες υγειας να εχει το πεπλο κι αυτες να ειναι οι πιο γερες απο ολες..!!
σ αγαπω πολυ..το αξιζεις..

Xνούδι είπε...

ίσως το πιο όμορφο δώρο που μας έκανες να είναι η τελευταίες δύο λέξεις σου.
blogoφίλοι μου.

Σου αφήνω μια αγκαλιά τουλίπες κόκκινες και ένα σακουλάκι κάστανα. Μαζί με ένα γλυκό φιλί που δεν του χρειάζονται τα χριστούγεννα για να είναι γλυκό, αλλά επειδή έκανες δώρο από καρδιάς, πρέπει να σε αφήσω γιατί με φωνάζει το πνεύμα των χριστουγέννων, για εκείνη την βόλτα που λέγαμε...

shades in the dark είπε...

@ Asimenia.. τώρα είδα την απάντηση σου.. διάβασα και το ποστ σου και χάρηκα ιδιαιτέρα, είχες κάποιες όμορφες στιγμές στο σπίτι.. εύχομαι όλες οι γιορτινές μέρες να είναι για σένα έτσι χαρούμενες.

@ Με το φεγγάρι αγκαλιά.. δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω για το σχόλιο σου.. και το δώρο σου είναι υπέροχο.. το κρατώ βαθιά μέσα μου.

@ Χνούδι.. στολίζω τις τουλίπες και βάζω στη φωτιά τα κάστανα.. σου στέλνω και το δικό μου φιλί να σε συντροφεύει στη βόλτα σου.

Καλημέρα σ’ όλους***

Desposini Savio είπε...

Σήμερα μπήκα στο γραφείο νωρίς.
Και το στόλισα όλο, πριν έρθουν οι υπόλοιποι.Και τι χαρά που έκανα!

Σε ευχαριστώ όπως και οι υπόλοιποι για την όμορφη ιστορία φιλαράκι.
Πάντως μου κάνει εντύπωση η "εικόνα" που έχεις δημιουργήσει στο μυαλό σου για μένα.
Άκου Ινδιάνα..! ;)

Ανώνυμος είπε...

Ενα μεγάλο "ευχαριστώ"!!!

allmylife είπε...

δάκρυσα κι' είναι πρωί και με βλέπουν και πρέπει να εξηγώ...

όταν φορέσω το φουστάνι μου, πάμε όλοι μαζί βόλτα;;;

ευχαριστώ!

shades in the dark είπε...

@ Desposini.. δεν έχω δημιουργήσει καμιά τέτοια εικόνα στο μυαλό μου.. ποιος δεν θα ήθελε όμως να ξεφύγει απ’ τη καθημερινότητα κάπως έτσι.. σου έχω ξαναπεί ότι έχεις ένα ιδιαίτερο τρόπο σκέψης κι έκφρασης.. από εκεί ίσως πιάστηκα για να σε οδηγήσω σε άγνωστες περιπέτειες..

@ Amo.. εγώ σε ευχαριστώ που με επισκέπτεσαι..

@ Allmylife.. να το φορέσεις και να μας πας όπου λέει η καρδιά σου..

Καλημερούδια***

Desposini Savio είπε...

:)

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικό... δεν έχω λόγια...
Ευχαριστώ και πάλι... :)


(λατρεύω τους καθρέπτες...!)


:-*

Ανώνυμος είπε...

με τσακισες! καλημερα!!!

Ανώνυμος είπε...

Άργησα καλέ μου,άργησα μα έφτασα!
Είναι απερίγραπτο αυτό που αισθάνομαι.Με συγκίνησες ιδιαίτερα!

Τελικά ακόμα και πισω απο μια οθόνη κρύβονται μεγάλα συναισθήματα.

Ευχαριστώ πολύ!
Φιλία ζεστά και βελούδινα!

Φοινιξ είπε...

Να μου το θυμίζεις αν και δεν θα το ξεχνάω και να είσαι έτοιμος για πτήση φίλε.
Μακριά απο όλα.

alexandra είπε...

είχα μέρες να μπω... ήμουν άρρωστη...
ο τρόπος που το έγραψες, ειλικρινά με συγκίνησες πάρα πολύ.

χίλια ευχαριστώ!!!!

shades in the dark είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα όμορφα λόγια..
Καλό βράδυ***

Marina είπε...

Για το κόκκινο φουστανάκι, ευχαριστώ θερμά, το παίρνω μου πάνε τα κόκκινα. Την καρριέρα την άφησα πίσω, τέρμα.Για Πολυάννα δύσκολα το βλέπω όσο για την κουζίνα..άλλοι μαγειρεύουν. Τουλάχιστον όμως υπάρχει το γέλιο και η χαρά.
Το δικό μου δώρο για σένα είναι ένα βιβλίο απο τη βιβλιοθήκη μου.
"Οι 5 άνθρωποι που συναντάς στον παράδεισο" του Mitch Albom, εκδόσεις Διόπτρα.