..είναι προφανές πως είμαι ΠΑΡΩΝ..

Ρε δε πάμε καλά..
Αντί να κρύβεις δυό τρία χρονάκια εσύ το γιορτάζεις;
..και το πανηγυρίζεις με σαράντα ποστ;
..σου έχω πει χίλιες φορές προσοχή στα ληγμένα..

Έχω μέρες να σας γράψω και οι εξελίξεις τρέχουν..

..έμαθα με ποιο τρόπο η ΝΔ θα παραδώσει την ολυμπιακή φλόγα στο Πεκίνο..
..από δέντρο σε δέντρο!!

Έχω να δηλώσω ότι είναι προφανές πως είμαι ΠΑΡΩΝ..
..το χρωστώ στη blogόσφαιρα..
..το χρωστώ στο τόπο μου..
..το χρωστώ στη Μηχαλού..
..το χρωστώ στα ροδοκόκκινα μαγουλάκια μου..
..όσους φραπέδες και να φάω στο κεφάλι από εγκαθέτους της Χαριλάου δεν κάνω πίσω.

ΥΓ. το τραγουδάκι αφιερωμένο σε όλους εμάς που ψηφίσαμε!!!

Μένιος

Shades ~20+III~

Ξεκίνησα αυτό το ταξίδι χωρίς να ξέρω που θα με βγάλει.. αν θα μ’ αρέσει..

..και λίγο αργότερα μια εσωτερική ανάγκη με ώθησε να φτιάξω ένα φίλο.

Ξεχωριστός.. πολύτιμος.. διασκεδαστικός.. αλλά γκρινιάρης.

Τον αγκαλιάσατε όμως τρυφερά.

ασύμμετρες απειλές..

Έχουμε σταματήσει να ακούμε σοβαρά πράγματα από τα ΜΜΕ.. ούτε προγράμματα έχουμε καταλάβει.. ούτε θέσεις ακούμε.. ούτε ασχολείστε κανένας να μας ενημερώσει τι σκατά θα γίνει με την παιδεία το ασφαλιστικό την υγεία τη δημόσια διοίκηση..

..βέβαια έχουμε πιο σοβαρά πράγματα να ακούμε.. αν έφαγε πακέτο η Φώφη και η Βούλα.. πόσοι τσιγγάνοι πήραν μαϊμού επίδομα στο Πύργο.. ενώ ο στρατηγός άνεμος σταμάτησε κι έρχεται σιγά σιγά ο καπετάν πλυμμήρας..

..οι πολιτικοί κάνουν βόλτες από κανάλι σε κανάλι σαν ζητιάνοι με το μάνουαλ στη τσέπη σε μορφή DVD.. κάποιοι βέβαια που τα πάνε καλά με την τεχνολογία το μετέτρεψαν σε φλασάκι για να μην τους βαραίνει (άκου τα DiVA.. τι σου κάνει η τεχνολογία ρε γαμώτο).

Η Μάρα με την Έλλη αν και τους κουτσούρεψαν τις διακοπές είναι φίλες μέχρι τις εκλογές.. η Έφη δίνει το δικό της προεκλογικό αγώνα (σταυρώστε την)..

..πολίτες του Ελληνιστάν..

..δεχόμεθα ασύμμετρες απειλές..

..από ανάξιους διαχειριστές..



menios

συνάντηση γιγάντων..

..κάποτε είχα πει ότι δεν θα κατέβαζα ποστ και χτες το έκανα για τρία ή τέσσερα δεν θυμάμαι αλήθεια.. δύσκολη νύχτα..

..δυο γεγονότα με έκαναν να γράψω.. ένα καταπληκτικό μέιλ που δέχτηκα πριν λίγο.. και ένας καφές μεσημεριανός..

..για το μέιλ δεν θα γράψω τίποτα.. θα πω μόνο ότι μέσα από μια οθόνη υπάρχουν αισθήματα.. εκτίμηση.. σεβασμός.. φιλία.. σε ευχαριστώ ξέρεις εσύ.

..και να έρθω τώρα στο καφέ, ναι το μεσημεριανό.

Ίσως και να είναι το γεγονός που όλοι θα θέλατε να το ζήσετε..

..μια τέτοια συνάντηση γιγάντων του διαδικτύου..

..Μένιος

..Σκίουρος

..φανταστείτε παρέλαση τοπίων..

..δεν είχαμε και πολλά αυτόγραφα μαζί..

..μας σκίσανε τα lacostia..

..ούτε ο Ρουβάς δεν έχει ζήσει ανάλογες στιγμές..

Σκίουρε επίτηδες σε άφησα να κεράσεις το καφέ.. για να κεράσω εγώ τραπέζι την επόμενη.. ναι θα καλέσω και τα κανάλια..

(ΜουΣικό)θηκε η διάθεση

Η e-κόρη μου με κάλεσε να παίξω σ’ αυτό το μουσικό ταξίδι.. έδωσα λοιπόν τη σκυτάλη στη σκιά μου το Μένιο και όπως θα δείτε προσαρμόζει τα πάντα στα μέτρα του.


IF SOMEONE SAYS "IS THIS OKAY?" YOU SAY:
Ας το τρελό στη τρέλα του.. Μητσιάς (πλάκα έχει το παιχνίδι τελικά)

WHAT WOULD BEST DESCRIBE YOUR PERSONALITY?
Είμαι του βοριά ο γιος.. Τερζής (αλλιώς τον λένε το πατέρα μου αλλά μ’ αρέσει η ζεμπεκιά)

WHAT DO YOU LIKE IN A GUY/GIRL?
Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία.. Πρωτοψάλτη (και αλήθεια λέω)

HOW DO YOU FEEL TODAY?
Είμαι ανεβασμένος.. Αντύπας (τραβάτε κανένα ζόρι;)

WHAT IS YOUR LIFE'S PURPOSE?
Και τι ζητάω μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω.. Σαββόπουλος (όλοι οι μεγάλοι σκυλάδες ακούνε και κανένα έντεχνο για ξεκάρφωμα)

WHAT IS YOUR MOTTO?
Λέγε με παλιόπαιδο.. Στράτος (τα λέω εγώ πρώτος μη με προλάβετε)

WHAT DO YOUR FRIENDS THINK OF YOU?
Με προδώσαν οι φίλοι μου.. Πάριος (μπροστά μου δεν λένε τίποτα)

WHAT DO YOU THINK OF YOUR PARENTS?
Πιάσε τα βαριά τσιγάρα μου μάνα μου.. Στελάρας (προσωπικά δεδομένα)

WHAT DO YOU THINK OF YOUR BEST FRIEND?
Ο ίδιος άνθρωπος που με γοήτευσε.. Μελάς (πρόσεχε τους φίλους σου γιατί τους εχθρούς σου τους ξέρεις)

WHAT DO YOU THINK OF THE PERSON YOU LIKE?
Το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου μωρό μου είσαι ‘συ.. Λε-Πα (no comments)

WHAT IS YOUR LIFE STORY?
Υπάρχω.. Στελάρας (θενκς Shades που μ’ έφτιαξες)

WHAT DO YOU WANT TO BE WHEN YOU GROW UP?
Ή μηχανικός θα γίνω ή στην άμμο θ’ απομείνω.. Πάριος (για να μην ξεχνιόμαστε μηχανικός νησιώτικα είναι ο καπετάνιος)

WHAT DO YOU THINK WHEN YOU SEE THE PERSON YOU LIKE?
Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία.. Μητροπάνος (είμαι πολύ αγαπησιάρης)

WHAT WILL THEY PLAY AT YOUR FUNERAL?
Ένας αλήτης πέθανε.. Ζαγοραίος (μάλλον)

WHAT IS YOUR HOBBY/INTEREST?
Πες μας τι πίνεις; Κοκκίνου (γεια σου ρε Φοίβο καλλιτέχνη)

WHAT IS YOUR BIGGEST FEAR?
Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα.. Παπακωνσταντίνου (εδώ σπάω λίγο τη σκυλοκατάσταση επιβάλλεται)

WHAT IS YOUR BIGGEST SECRET?
Δεν κόβω εγώ τις τρέλες μου.. Μαργαρίτης (τι Μένιος θα ήμουν διαφορετικά)

WHAT IS 2+2?
Όταν στη καρδιά σου μπαίνουν μέσα περισσότεροι από δυο δεν είναι καρδιά είναι καφενείο.. Διαμάντη (που το θυμήθηκα τώρα αυτό)

ευεξία..

Χτες βράδυ με καλή παρέα πήγα σε μια milonga (χορευτική βραδιά με tango μουσική).. όχι δεν θα σας περιγράψω πώς πέρασα αυτό ίσως είναι άλλο ποστ που δικαιωματικά ανήκει στο Shades.. θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα γλοιώδη τύπο που γνώρισα..

Κι ενώ η σκιά μου απολάμβανε ένα ποτήρι καλό κρασί ανάμεσα σε ήχους.. εικόνες και συναισθήματα τσουππππ σκάει μύτη ένας φοβερός τύπος και συστήνεται.. βέβαια δεν συγκράτησα το όνομά του αλλά όλα τα υπόλοιπα.

Ξερακιανός με ένα πονηρό βλέμμα και φωνή (χαριτωμένη).. με τη πρώτη ματιά τον χαρακτήριζες χαλαρά ντιγκιντάγκα.

Εμείς διασκεδάζαμε και ο τύπος χρησιμοποιούσε τις γνωριμίες που είχε σ’ αυτό το χώρο και μοίραζε κάποιες προσκλήσεις κρατούσε ακόμα ένα μπλοκ που σημείωνε τηλέφωνα.. στην αρχή δεν πολυκατάλαβα, νόμιζα ότι είχε κάποια σχολή χορού αργότερα που έδωσα βάση και διάβασα μια πρόσκληση είδα ότι πουλούσε ευεξία.

Ευεξία άγνωστη λέξη και στην αρχή ρωτούσα επίμονα το Shades τι πάει να πει.. αυτός είχε άλλα στο μυαλό του και μ’ έγραφε κανονικά.. δεν είχα μαζί μου και το λαπτόπι μου να μπω στο google να τον κάνω ρόμπα το τύπο με τη μία.

Λέω από μέσα μου αυτό πρέπει να τρώγεται.. εγκαίνια.. μαγαζί.. κάτι θα είναι που το πουλάει ο τύπος.. μας έχει πιάσει κι εκείνο το trendy και όλα θέλουμε να τα μεταφράζουμε στα ελληνικά.. να φαίνονται ποιητικά.. πολύ με μπέρδεψε στην αρχή.

Ο τύπος λοιπόν συνόδευε μια κοπελίτσα που την είχε στο εντελώς κλάσιμο και φλέρταρε απροκάλυπτα με όλες τις υπόλοιπες.. παράλληλα βέβαια ζητούσε τηλέφωνα έγραφε στο μπλοκ.. μέχρι και τη μουσική σταμάτησε για να βγάλει διαφημιστικό λόγο..

Και κάνει το εξής μαγικό.. αρχίζει να μοιράζει σακουλάκια ευεξία.. yes αυτό ήταν.. αμέσως χαμπάριασα τι σκατά ήταν αυτό το «ευεξία».. ναρκωτικό είναι.. αλλά πάλι που φτάσαμε ρε παιδί μου άρχισαν απ’ τα ρέιβ πάρτυ κι έφτασαν μέχρι εδώ;

Πολυτάλαντος λοιπόν ο τύπος.. πουλούσε ταυτόχρονα γοητεία στις ντάμες.. τρέλα στη γκόμενα.. και φούμαρα στους υπόλοιπους..
..αλλά δεν φταίει κανένας άλλος ο Shades φταίει που με είχε περιορισμένο και ήταν στο κόσμο του και δεν μ’ άφησε να τον πλακώσω στα γιαούρτια.. είναι και δροσιστικά τώρα το καλοκαίρι.

Όλα σκατά..

Shades.. είμαι ένας αποτυχημένος το έχεις πάρει χαμπάρι;

Μένιος.. μια χαρά είσαι ξεκόλλα.

Shades.. είναι κάποιες στιγμές που το νοιώθω έντονα.

Μένιος.. σε πιάσανε πάλι τα ψυχοπλακωτικά σου;

Shades.. η αλήθεια είναι.. βλέπεις κάτι στη ζωή μου που πηγαίνει καλά;

Μένιος.. εγώ βλέπω πολλά.. τώρα όμως δεν έχει σημασία τι βλέπω εγώ αλλά να τα βγάλεις από μέσα σου, ίσως μπορώ να βοηθήσω.

Shades.. μετά τη παιδική μου ηλικία που ήταν άψογη τι άλλο πήγε καλά;

Μένιος.. μ’ αρέσει να τα βάζεις έτσι ένα-ένα για να σου απαντώ ξεχωριστά και να κάνεις στο τέλος ταμείο.
Ξέρεις πολλούς που πέρασαν στη παιδική ηλικία όπως εσύ; με αρχές, με ιδανικά με όνειρα με αγάπη και φροντίδα απ’ την οικογένεια;
Ξέρεις πόσα παιδιά μεγαλώνουν στο δρόμο; χωρίς φαί χωρίς νερό αλλά κυρίως χωρίς αγάπη;

Shades.. αργότερα τίποτα όμως δεν πήγε καλά για μένα και το νοιώθω έντονα αυτό.
Νοιώθω ότι όποια επιλογή κι αν κάνω είναι αποτυχημένη.

Μένιος.. εγώ σε βλέπω μια χαρά και το μόνο που διακρίνω πάντα σε σένα είναι μια μόνιμη απαισιοδοξία και μια τάση σκληρής αυτοκριτικής σε καθημερινή βάση.

Shades.. δηλαδή τι μου λες τώρα για ότι μου συμβαίνει να χρεώνω άλλους;

Μένιος.. δεν είναι ανάγκη να χρεώνεις κανένα ούτε και τον εαυτό σου όμως..

Shades.. σκατά με τα προσωπικά μου, σκατά με τη δουλειά μου, σκατά με τα οικογενειακά μου, σκατά με την υγεία μου.. παντού σκατά γεμάτος από πάνω μέχρι κάτω.

Μένιος.. κάτσε εσύ πήρες φόρα τώρα.. ένα-ένα για να βρούμε άκρη.
Σκατά με τα προσωπικά σου γιατί; Θέλεις αυτή τη περίοδο σχέση; Θες να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου; Θες απλά μια παρουσία; Τι ζητάς ξέρεις;

Shades.. σκατά ξέρω.. δε ξέρω τι μου γίνεται.

Μένιος.. με τη δουλειά μια χαρά είσαι γιατί γκρινιάζεις;

Shades.. τι μια χαρά ρε Μένιο πλάκα μου κάνεις τώρα; Το ατύχημα που είχα με πήγε πίσω επαγγελματικά 5 χρόνια μπορείς να το καταλάβεις αυτό;

Μένιος.. παρότι όμως συνέβη δεν σε είδα να πεινάσεις ούτε να αφήνεις πίσω τις υποχρεώσεις σου και δεν είναι λίγες.
Αν ήσουν κανένας υπάλληλος και σου τύχαινε κάτι τέτοιο θα αναγκαζόσουν να τα βγάλεις πέρα με 500 ευρώ το μήνα.. μην έχεις παράπονο λοιπόν.

Shades.. έχω κάνει ένα αγώνα τόσα χρόνια για να φτάσω μέχρι εδώ και τώρα με πήγε πίσω αυτό βλέπω και γκρινιάζω.

Μένιος.. γκρίνιαξε λοιπόν με τίποτα άλλο γιατί εδώ λες μαλακίες.
Με τα οικογενειακά σου τώρα .. εγώ μια χαρά σε βλέπω, έχεις τα παιδιά σου τα βλέπεις όσο γουστάρεις, έχει περάσει πλέον αρκετός χρόνος από τότε που χώρισες και βλέπεις ότι έκανες το σωστό τελικά.
Άλλωστε επιλογή σου ήταν.

Shades.. το ότι δεν κατάφερα να φτιάξω μια σωστή οικογένεια δεν σου λέει εσένα κάτι; δεν πρέπει να νοιώθω αποτυχία γι’ αυτό;

Μένιος.. υπάρχει κανένα βιβλίο με συνταγές για το πώς φτιάχνεις μια σωστή οικογένεια και δεν το ξέρω;
Αυτά είναι μέσα στη ζωή και στη τελική έχεις μπροστά σου τόσα χρόνια για να κάνεις πολλά πράγματα ακόμα.

Shades.. πολλά πράγματα μπορεί να κάνω αλλά δεν πρόκειται να ξαναμπώ στη διαδικασία να φτιάξω νέα οικογένεια ποτέ, οικογένεια μου πλέον είναι τα παιδιά μου και οι δικοί μου άνθρωποι, μέχρι εκεί λοιπόν.

Μένιος.. εσύ δεν είσαι αυτός που λέει: «ποτέ μη λες ποτέ»;

Shades.. ναι αλλά τώρα έτσι νοιώθω δε ξέρω αργότερα πώς θα είμαι.

Μένιος.. με την υγεία σου είσαι πλέον μια χαρά μερικές μέρες μένουν και θα ξαναπάς δουλειά γιατί λοιπόν αναφέρεις την υγεία σου; θυμάσαι πώς ήσουν πέρσι τέτοιο καιρό;

Shades.. εσύ θυμάσαι πώς ήμουν πρόπερσι;

Μένιος.. να στο πω άλλη μια φορά.. ακόμα κι αυτά μέσα στη ζωή είναι και εγώ σε θεωρώ τυχερό που σήμερα μιλάμε θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν πολύ χειρότερα.. πιστεύω να με πιάνεις;

Shades.. σκατά Μένιο ότι κι αν λες τώρα δεν μπορείς να μου αλλάξεις τη ψυχολογία.

Μένιος.. τι να κάνω για να σε δω πιο καλά;

Shades.. φέρε ότι αλκοόλ παίζει στρίψε και κανένα τρίφυλλο να πέσω ξερός να μη σκέφτομαι τίποτα..

Face to face..

Μένιος.. καλά ρε τι κόλπο είναι αυτό που κάνεις τελευταία στα ποστ σου;

Shades.. κόλπο; δε θυμάμαι να έκανα κανένα κόλπο;

Μένιος.. αυτό ρε που γράφεις κάτι και δε το τελειώνεις.. το βάζεις με συνέχειες.. η βέρα στο δεξί είσαι;

Shades.. όχι ρε δε το κάνω για να κρατήσω το ενδιαφέρον, το κάνω γιατί δεν μου αρέσουν τα μεγάλα ποστ πιστεύω ότι κουράζουν.
Γραφώ λοιπόν κάτι και αν δω ότι είναι κάπως μεγάλο το τελειώνω κάπου και σε νέο ποστ συνεχίζω.

Μένιος.. τι να σου πω τώρα.. ο Φώσκολος είσαι μωρέ; σε λίγο θ’ αρχίσουν να στη λένε και οι άλλοι θα δεις.

Shades.. κοίτα εσύ το δικό σου μπλογκ και εμένα να με αφήσεις να γράφω ότι γουστάρω και όπως γουστάρω.

Μένιος.. όπως βλέπεις το δικό μου μπλογκ πάει πολύ καλά ιδιαιτέρα με τη πολυθρόνα.. εσύ έχεις μείνει στάσιμος.

Shades.. ναι το βλέπω γνωρίζεις πλέον μεγάλες δόξες.. ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε ο Μαστοράκης στο «αργά»; βλέπω σιγά σιγά αυτά που μέχρι χτες κορόιδευες να τα κάνεις τώρα εσύ, έτοιμος είσαι για τηλεοπτική καριέρα..

Μένιος.. από τη ζήλεια σου είσαι έτοιμος να σκάσεις, ήδη σε βλέπω ότι έχεις κοκκινίσει.

Shades.. αν σε έβλεπα ανταγωνιστικά θα σε τελείωνα με συνοπτικές διαδικασίες, έτσι κι αλλιώς όπως ξέρεις εγώ κάνω κουμάντο εδώ.
Αν ήθελα τη πολυθρόνα την έκανα εδώ, αλλά γνώριζα ότι εσύ έχεις όλο το ελεύθερο στο blogοχωριό να ρωτάς ότι θέλεις «Μένιος» είσαι άλλωστε.

Μένιος.. και που να διαβάσεις την αυριανή πολυθρόνα με το Ναυαγό.. εγώ τη διαβάζω και την ξαναδιαβάζω και γελάω μόνος μου.

Shades.. δηλαδή είσαι χάχας;

Μένιος.. να σε ρωτήσω όμως και κάτι άλλο τώρα που έχω την ευκαιρία.. ποτέ θα έρθεις εσύ να κάτσεις στη πολυθρόνα;

Shades.. θα γίνει κι αυτό αλλά όχι όπως φαντάζεσαι.. δεν είναι άλλωστε τίμιο να ρωτάς εσύ και να απαντώ εγώ.
Θα βάλω κάποιον άλλο blogger να μου κάνει τις ερωτήσεις το ίδιο θα γίνει και σε σένα και απλά θα ανεβούν στο μπλογκ σου.. θα είναι όπως κατάλαβες οι ρόλοι αντίστροφοι.

Μένιος.. τελικά για άλλη μια φορά δε μετανιώνω που με δημιούργησες με τη φαντασία σου..

The other side...

Μένιος.. τι μούρη είναι αυτή ρε, έγινε κάτι που σε πείραξε;

Shades.. κάθε μέρα κάτι γίνεται αλλά δεν είναι αυτό, σήμερα έχω τα ψυχοπλακωτικά μου

Μένιος.. πάλι τα ίδια άρχισες αυτή τη κουβέντα την έχουμε ξανακάνει αν θυμάσαι και δεν οδηγεί πουθενά

Shades.. τότε ξεκκόλα είναι κάποια πράγματα που θέλω να τα περνώ έτσι, μ’ αυτή τη μούρη

Μένιος.. θυμάσαι μια συζήτηση σοβαρή που κάναμε πριν 5-6 χρόνια, πριν χωρίσεις και πριν γεννηθεί ο γιος σου; εκεί στο σαλόνι δίπλα στο τζάκι με χαλαρή μουσική.. μας είχε πάρει το πρωί

Shades.. γιατί σε οτιδήποτε κάνω μου λες “θυμάσαι που στο είπα;” όταν ζεις κάνεις και λάθη.. εσύ μόνο να τα βλέπεις ξέρεις δεν είναι το ίδιο

Μένιος.. εγώ τη συζήτηση που σου έκανα τότε, την έκανα για να κουνήσεις το μυαλό σου και να καταλάβεις ότι δεν έπρεπε να συνεχίσεις να είσαι μαζί της, δεν έπρεπε να κάνεις δεύτερο παιδί μαζί της, το μυαλό της δεν ήταν ποτέ στα παιδιά, ποτέ στο σπίτι, νόμιζε ότι όλα γύρω της είναι παιχνίδι.. παίζω, γελάω, κάνω πλάκα και όταν βαρεθώ το πετώ σε μια γωνιά και δε γαμιέται

Shades.. νόμιζα ότι ήταν μια κρίση μέσα στο γάμο και ήθελα να παλέψω να σώσω την οικογένεια που είχα φτιάξει, μη ξεχνάς ότι είχα αισθήματα ακόμα για κείνη τότε

Μένιος.. ωραία όλα αυτά αλλά εγώ δεν σου είπα αυτό τότε.. σου εξήγησα ότι έπρεπε να βάλεις ένα τέλος σε όλο αυτό, σου είπα ότι δεν είναι κατάλληλη και για δεύτερο παιδί.. ούτε στο πρώτο έδινε τη πρέπουσα σημασία

Shades.. έπρεπε να περάσουν κάποια χρόνια για να το καταλάβω αυτό

Μένιος.. εδώ ρε άλλες κοπέλες δουλεύουν κρατούν σπίτι και τα παιδιά τους τα έχουν σαν τα μάτια τους, εκείνη δυο φορές τη βδομάδα δεν το έστελνε σχολείο γιατί δεν μπορούσε να ξυπνήσει, τα θυμάσαι αυτά;

Shades.. θυμάμαι

Μένιος.. θυμάσαι πόσες φορές μάλωσες μαζί της επειδή το σπίτι ήταν μπουρδέλο μόνιμα το παιδί όπου να ‘ναι κι εκείνη έπαιζε μπιρίμπα στο κάτω διαμέρισμα με τη φίλη;

Μένιος.. και χίλια άλλα ακόμα, γάμησε τα αυτά.. να σου πω για το τώρα, επιτρέπεται να έχεις εσύ τη κόρη να ζει μαζί σου και να μην ενδιαφέρεται ούτε ένα τηλέφωνο να πάρει να δει τι κάνει το παιδί και να το θυμάται μόνο όταν θέλει να το στείλει ψιλικατζίδικο να της πάρει κάτι γιατί βαριέται να κουνήσει ή όταν θέλει να βγει βόλτα και δεν έχει που να αφήσει το μικρό; Και βάζει ένα δεκάχρονο κορίτσι να φυλά τον μικρό αδελφό μόνο μέσα στο βράδυ για να πάει βόλτα

Μένιος.. έχει να πατήσει στο σχολείο και στ’ αγγλικά του παιδιού από πέρσι

Μένιος.. ποια κοπέλα που θέλει να λέγεται μάνα θα τα έκανε αυτά; αυτά έβλεπα από τότε και σου φώναζα..

Μένιος.. κοίτα τώρα να κάνεις εσύ ότι καλύτερο μπορείς για τα παιδιά σου και γράφτη στα παπάρια σου, κράτα μια ουδέτερη στάση από μακριά, μην δημιουργείς εντάσεις.. δεν βγάζουν πουθενά οι εντάσεις ούτε μπορείς ν’ αλλαξεις κάτι τώρα.. δεν μπόρεσες να αλλάξεις τίποτα τότε, θ’ αλλάξεις τώρα;

Πρόσκληση πρόκληση...

Αποφάσισα μετά τα τελευταία γεγονότα και την κατασυκοφάντηση του καλού κατά τα άλλα φίλου μου Μένιου να τον καλέσω σε μια συζήτηση εφ όλης της ύλης.. σε μια λεκτική μονομαχία αν θέλετε..

Shades.. το τελευταίο καιρό έχεις εξαφανιστεί έφτιαξες το δικό σου μπλογκ και δεν περνάς πια απ’ τα μέρη μας..

Μένιος.. τα χώνω με την ησυχία μου από εκεί, δεν σ’ έχω ανάγκη πια να με φιλοξενείς και να με λογοκρίνεις..

Shades.. στο τελευταίο άρθρο σου όμως με συκοφαντείς και φτάνεις στο σημείο να με αποκαλέσεις κρυφοπουτάνα..

Μένιος.. αν εσύ δεν έχεις καθόλου την αίσθηση του χιούμορ δεν σου φταίω εγώ.. αν δεις όλες οι απαντήσεις εκεί κινούνται..

Shades.. έχω δει κι άλλους χαρακτηρισμούς που με στολίζεις σε διάφορα μπλογκ που τριγυρνάς όπως γλυκανάλατος, λαπάς, ξενέρωτος..

Μένιος.. κι εσύ γιατί θίχτηκες.. την αλήθεια λέω.. έτσι σε βλέπω.. και ειδικά απ’ το καιρό που έφυγα από κοντά σου όλο βλακείες γράφεις.. νιώθω, φέρτε μου κάστρα να γκρεμίσω, όλο λόγια είσαι τελικά αλλά από πράξεις δεν βλέπουμε και τίποτα.. ίσως σου λείπει το δικό μου το σπρώξιμο..

Shades.. μάλλον δε με παρακολουθείς.. αν θυμάμαι έχω ανεβάσει και ποστ πολιτικού χαρακτήρα..

Μένιος.. αυτό πια μη το διαφημίζεις γιατί όσα χρόνια ήμουν κοντά σου αυτό το άφηνες σε μένα και το έκανα πολύ καλυτέρα.. και για να κάνω κι εγώ μια ερώτηση.. γιατί μου στερείς αυτό το δικαίωμα τώρα κι ανεβάζεις εσύ τέτοια θέματα που δεν τα πολύ καταφέρνεις;

Shades.. άκου με λίγο προσεκτικά λοιπόν για να καταλάβεις.. μπορεί να έχεις γίνει αγαπητός στο μπλογκοχωριό με τον επαναστατικό χαρακτήρα σου.. μπορεί κάποιοι να σε θαυμάζουν.. αλλά μη ξεχνάς ότι είσαι δικό μου δημιούργημα.. την υπάρξει σου σε μένα την οφείλεις.. και μπορεί εγώ ο γλυκανάλατος όπως λες ο λαπάς να γράφω συνεχώς βλακείες, αλλά θέματα που θεωρώ ότι είναι σοβαρά τα ανεβάζω στο δικό μου χώρο γιατί θα τα δουν περισσότεροι.. είμαι βλέπεις πιο αγαπητός από σένα ακόμα κι έτσι λαπάς.. και στη τελική ότι γουστάρω θα κάνω και ότι γουστάρω θα γράφω και είσαι ο τελευταίος που θα δώσω λόγο..

Μένιος.. βλέπω ότι η συμβιώσει με μένα τόσα χρόνια κάτι σου έδωσε.. να λοιπόν που ανοίγεις το στόμα σου επιτέλους..

Shades.. είναι να μη πάρω φόρα..

Μένιος.. έχω λοιπόν να σου κάνω μια πρόταση.. θα ξαναγυρίσω κοντά σου μου έλειψες.. αλλά με ένα όρο.. τα άρθρα με κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα θα τα γράφω εγώ..

Shades.. αν και δεν είσαι σε θέση να βάζεις όρους τα άρθρα που θες θα τα γράφω εγώ αλλά θα σ’ αφήνω να τα εκφράζεις..

Μένιος.. καλώς σε βρήκα λοιπόν και πάλι..

Shades.. έλα μικρέ μου φίλε αγκαλίτσα..

Μένιος.. κρυάδες..

..θυμάσαι... # 3.. επίλογος...

Θυμάσαι...

...σε μια σκοπιά στο Ακρωτήρι στα Χανιά που μου κρατούσες συντροφιά...

...και όταν βγαίναμε εξόδου στη παλιά πόλη πίναμε μαζί πάλι καφέ στη Ταράτσα ή στην Αποσπερίδα.. κι όταν βράδιαζε ποτάκι στο Remetzo με θέα το φάρο ή στο Elmodo με φιλαράκια απ’ την Αμερικάνικη βάση...

...πόσο ξένοιαστα χρόνια...

...και ήσουν εκεί θυμάσαι...


...θυμάμαι όταν έστεκα δίπλα στο κυπαρίσσι.. με πόνο μεγάλο...

...δεν έκλαψα...

...τα μάτια μου μόνο έτρεχαν χωρίς να μπορώ να τα σταματήσω...

...πάει ο γέρος μου.. αυτό ήταν...

...πάλι εκεί ήσουν απέναντι και με κοιτούσες στα μάτια...

...δύσκολες ώρες.. πονούσα...

...θυμάσαι...

...θυμάσαι ποιο τραγούδι μου έλεγες στ’ αυτί όσο περίμενα τη νύφη στην εκκλησιά...

... “το προσκλητήριο μου έπεσε απ’ τα χέρια”...

...και γέλαγες σα μικρό παιδί...

...θυμάσαι...

...θυμάσαι στο τραπέζι του γάμου εσύ με σήκωσες στο πρώτο χορό...

...και δεν έκατσες ούτε στιγμή κάτω.. γύρναγες δεξιά αριστερά και σήκωνες για χορό όλες τις γιαγιάδες απ’ τα τραπέζια.. όλο το βράδυ δεν τους άφησες σε ησυχία...

...και όταν γυρίσαμε σπίτι μαζί ανοίγαμε τα δώρα μέχρι που μας πήρε το πρωί...

...όμορφες στιγμές θυμάσαι...


...θυμάσαι ένα μικρό rockάδικο club στη Καρδίτσα...

...ένα βράδυ με παρέα μετά τη δουλειά.. μια μουσική που μας απογείωσε.. το ένα κομμάτι καλύτερο από τ’ άλλο...

...θυμάσαι στο τέλος που παραγγείλαμε πίτσες και φάγαμε όλοι μαζί παρέα μέχρι που μας βρήκε το πρωί...

...κι έπειτα πήγαμε κατευθείαν για δουλειά...

...θυμάσαι...


...θυμάμαι όταν έβαζα σε δυο πλαστικές σακούλες τα ρούχα μου κι έφευγα απ’ το σπίτι...

...θυμάμαι τα ματάκια της μικρής μου κόρης...

...ήταν σκληρό το ξέρω.. αλλά ο μόνος δρόμος...

...εσύ πάλι εκεί στην εξώπορτα περίμενες να ‘ρθεις μαζί μου...

...μου πήρες θυμάμαι απ’ τα χέρια τη τσάντα με τη νυφική μου κουβέρτα.. πλεγμένη απ’ τα χέρια της μάνας με βελονάκι...

...θυμάσαι...

...θυμάσαι εκείνο το βράδυ...

...με το δερμάτινο σκισμένο.. γεμάτος αίματα στην άσφαλτο...

...είχες τυλίξει το πουκάμισο σου στα πόδια μου και μου κρατούσες το κεφάλι...

...δεν ένοιωθα πόνο.. δεν ένοιωθα τίποτα...

...ένα κενό μόνο...

...και ήσουν εκεί θυμάσαι...


...κι έφυγες τώρα.. νόμιζες ότι δεν σ’ είχα πια ανάγκη...

...κι έφυγες...

...ίσως τώρα να σε είχα περισσότερη ανάγκη από ποτέ...

...δεν το ένοιωσες κι έφυγες...

...έφυγες...


Είναι παραμονή του νέου χρόνου...
...λίγες ώρες μόνο μένουν ακόμα για τον ερχομό του νέου...
...περιμένοντας τον Αι Βασίλη να κατέβει απ’ τη καμινάδα...
...όπως κάθε χρόνο...

...ίσως και να άκουσε την ευχή που έκανα φέτος...

...θυμάσαι...# 2..

Θυμάσαι αργότερα στην εφηβεία...

Θυμάσαι τότε στο Ξυλόκαστρο στις υπέροχες διακοπές εκείνες...

...θυμάσαι που βράδιαζε κι εγώ της ψιθύριζα γλυκόλογα και της κρατούσα το χέρι...

...θυμάσαι τις φωτιές που ανάβαμε τα βράδια.. τις μπύρες στα κουτάκια και τα πρώτα κλεφτά φιλιά στο Πευκιά πίσω απ’ τα δέντρα...

...και ήσουν εκεί και μου ‘φτιαχνες πύργους στην άμμο.. κι έβαζες βότσαλα και κοράλλια που έβρισκες.. και τους στόλιζες...

...στο πρώτο μου φλερτ...

...θυμάσαι...



...θυμάμαι σ’ εκείνο το πάρτυ που σβήσαν τα φώτα.. εσύ ήσουν αυτός που έστριψε το μπουκάλι κι έδειξε Ράνια...

...δεν θυμάμαι τη γεύση εκείνου του φιλιού...

...ένας σκοπός τρυφερός ηχεί ακόμα στ’ αυτιά μου...

...θυμάμαι τα μάτια της όμως...

...δεν έβλεπαν τα δικά μου...

...τη ψυχή μου κοιτούσαν...

...κι έτρεμα...

...ήσουν εκεί και με περίμενες.. έγραψες κι εκείνο το ραβασάκι με τα πιο όμορφα λόγια...

...και κρυφογέλαγες...

...χαιρόσουν κι εσύ μαζί με μένα...

...μόνο εγώ μπορούσα να δω τη μορφή σου.. το γέλιο σου.. κι έγνεψες θυμάμαι σαν τώρα από μακριά να το βάλω στο χέρι της...

...στ’ απαλό της το χέρι...

...θυμάμαι...



...θυμάσαι σ’ εκείνο το καφέ της γωνίας στη γειτονιά...

...κάναμε βόλτες με τα μικρά μηχανάκια...

...μέσα έξω συνέχεια ήμασταν.. κι εκεί στο πατάρι θυμάσαι τη μικρή ομορφούλα με τα λακκάκια στα μάγουλα και τα μακριά μαύρα μαλλιά...

...θυμάσαι τον αδελφό της που μ’ έψαχνε.. κι εσύ που τον είδες.. μου πες να φύγω...

...εγώ όμως έμεινα...

...και μου ‘βαλες λόγια στο στόμα αλήθειες...

...κι εσύ το διασκέδαζες...

...θυμάσαι...

...και σε κοιτούσα και ήξερα πως θα ‘μασται πάντα μαζί...

...ναι είχε δύσκολο δρόμο μπροστά.. και τον έβλεπες...

...και δεν έλεγες ποτέ τίποτα...

...και συνέχιζες...

...και συνέχιζες...

Θυμάσαι...# 1..

Θυμάσαι πως γνωριστήκαμε...

Θυμάσαι που έτρεξες και μπήκες κάτω απ’ τις κουβέρτες...

Θυμάσαι που χαζογέλαγες κι εγώ σε γαργάλαγα και σε πείραζα...

Θυμάμαι πως κρύωνα και φοβόμουν τα βράδια, άκουγα διάφορους θορύβους και ήταν και το σκοτάδι που τα έκανε όλα στο μυαλό μου φοβερά και τρομερά...

...δε θυμάμαι πόσο χρονών ήμουν τότε...

...μικρός ήμουν...

...πολύ μικρός...

...και όλο τους φώναζα, τους έλεγα πως φοβάμαι το βράδυ...

...σε είδα στο τζάμι που χαμογέλαγες και προσπαθούσες ν’ ανοίξεις τη μπαλκονόπορτα...

...είδα τα μάτια σου, το βλέμμα σου, πόσο καλά ένοιωσα πόσο ηρέμησα...

...χώθηκες τότε για πρώτη φορά στις κουβέρτες και δεν ξαναέφυγες...

... και δεν ξαναέφυγες...

... και δεν ξαναέφυγες...

...σαν τώρα θυμάμαι τη μικρή ιστορία που είπες, εκεί κάτω απ’ τα σκεπάσματα, ψιθυρίζοντας σχεδόν για να μην ακουστούμε...

...την εικόνα την έχω ακόμα στα μάτια μου, εκεί στη μεγάλη αυλή που δεξιά είχε μια ξερή κληματαριά δίπλα ακριβώς απ’ το πηγάδι...

...στο βάθος μετά τα πυκνά αγριόχορτα μια λεμονιά, που στη βάση της ξεχωρίζανε δέκα μεγάλες ασπρισμένες πέτρες...

...λίγο πιο αριστερά κάτω απ’ τη πέτρινη σκάλα, ένα αυτοσχέδιο παρτέρι πιασμένο με σύρμα κι ένας διάδρομος αμέσως μετά οδηγούσε έξω στην αυλόπορτα, εκείνη την παλιά ξύλινη αυλόπορτα...

...ένα απόγευμα μόνος εσύ κι εκείνος στη μεγάλη αυλή...

...γέλαγες.. τον κυνήγαγες.. τον έσπρωχνες κι εκείνος προσπαθούσε πιο μικρός όπως ήταν να σου ξεφύγει...

...δεν τα κατάφερνε κι έτρεχε όλο και πιο γρήγορα και γέλαγε...

...πήρε ένα ξύλο και σε φοβέρισε μπρος το πηγάδι.. κι εσύ...

...παραπάτησες...

...κι έπεσες...

... κι έπεσες...

...κι άρχισες να φωνάζεις κι απάντηση καμιά...

...βράδιασε και φοβόσουνα και φώναζες...

...κανένας δεν σ’ άκουγε...

... θυμάσαι που κρύωνες και φοβόσουν τα βράδια, άκουγες διάφορους θορύβους και ήταν και το σκοτάδι που τα έκανε όλα στο μυαλό σου φοβερά και τρομερά...

...κι έκλεινες τα μάτια για να μην φοβάσαι...

...κι όταν πια άνοιξες τα μάτια με είδες.. εκεί κάτω απ’ τις κουβέρτες να σου χαμογελώ και να χαίρομαι...

...κι έμεινα μαζί σου για πάντα και δεν ξαναέφυγα...

... και δεν ξαναέφυγα...

... και δεν ξαναέφυγα...

..θα τ’ ακούσεις τώρα…

Μένιος... καλά ρε.. τι είναι όλα αυτά...

Shades... ποια δε σε κατάλαβα έκανα κάτι...

Μένιος... ναι έκανες.. όλα αυτά τις τελευταίες μέρες.. ξέρεις καλά για ποια μιλάω...

Shades... όχι δεν ξερώ τίποτα.. δεν έχω καταλάβει σε τι αναφέρεσαι...

Μένιος... ρε άσε την ευγένεια σε μένα.. δεν περνάει εδώ η ευγένεια και οι καλοί τρόποι.. εγώ σε ξέρω...

Shades... γιατί ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι λες...

Μένιος... κοίτα θα τ’ ακούσεις θέλεις δε θέλεις αλλά μη με εκνευρίζεις με την δήθεν ευγένεια...

Shades... εσύ το λες αυτό.. πάντα δεν ήμουν ευγενικός;

Μένιος... με μένα δεν χρειάζεται ρε.. για πες μου λοιπόν.. όλα αυτά που έκανες στο blogoχώρο τι ήταν;

Shades... ποια ρε Μένιο.. τι έκανα στο blogoχώρο;

Μένιος... ρε σου λέω σε ξέρω.. καλά ρε Καραγκιόζη ανεβάζεις το πρώτο ποστ και τους μαζεύεις στο δάσος...
..ωραίο σενάριο.. κι αρχίζεις να βλέπεις νεράιδες φεγγάρια και τραμπάλες.. ωραία..
...και λέω εγώ.. εντάξει θέλει να δείξει ότι τους αγαπάει.. τραβηγμένο αλλά άστο να δούμε πως θα λειτουργήσει...

Shades... εσύ τα λες αυτά.. αφού με ξέρεις τόσο καλά.. αν δεν πιστεύω κάτι δεν το βγάζω με τίποτα...

Μένιος... κάτσε ρε μη βιάζεσαι.. εδώ μετά στο δεύτερο ποστ μας έφερες το Jambo στο δάσος.. και να τα ποδήλατα να οι ελέφαντες.. ταξίδια.. σπίτια.. ινδιάνοι.. δράκοι.. και τι δεν χάρισες ρε.. ωραίο το παραμύθι...

...τα κατάφερες συγκίνησες τα πλήθη...

...να σε χειροκροτήσουμε...

Shades... ρε Μένιο ξέρεις ότι εκ των πραγμάτων αυτό το καιρό είμαι πολλές ώρες στο σπίτι...
...κάποιοι άνθρωποι απέναντι.. μέσα από ένα υπολογιστή μου κράτησαν λίγη παρέα.. ένοιωσα όμορφα και ήθελα με κάποιο τρόπο να το εκφράσω...

Μένιος... ας έβαζες μια ωραία φωτογραφία κι ας έγραφες “Ευχαριστώ για τη παρέα ρε φιλαράκια”
... όλα αυτά τι ήταν λοιπόν;

Shades... ο κάθε άνθρωπος έχει ένα δικό του τρόπο για να εκφράζει αυτά που νοιώθει.. εμένα έτσι μου βγήκε...

Μένιος... ναι το κατάλαβα.. και αφού έχουμε δει και πολλές ταινίες βάζουμε και λίγο μελό στο τέλος να το κάνουμε ενδιαφέρον.. να συγκινήσουμε...
...για πες μου και κάτι άλλο.. εσύ μπορεί να μην ήθελες δώρο.. εμένα με ρώτησες όμως...

Shades... το ήξερα ότι εκεί θα το πήγαινες.. γιατί δεν λες απ’ την αρχή ότι σε χάλασε που σ’ άφησα χωρίς ουσιαστικό δώρο...

Μένιος... όλους αυτούς χτες τους γνώρισες και τους έδωσες τον ουρανό με τ’ άστρα.. εγώ που σ’ έχω φάει στη μάπα μια ζωή.. εγώ τίποτα...

Shades... έλα δω καλέ μου φίλε.. έχω φιλί για σένα...

Μένιος... τι να το κάνω ρε το φιλί τρώγεται.. αηδίες...

σκάσε και κολύμπα...

Shades.. καλά ρε Μένιο με εντυπωσιάζεις δεν λες τίποτα τώρα;

Μένιος.. πες ότι έχεις να πεις και θα μιλήσω εγώ όταν πρέπει..

Shades.. εσύ δεν ήσουν που έμπαινες μπροστά πάντα;

..όταν έβλεπες τα δύσκολα δεν έπαιρνες τη κατάσταση στα χέρια σου και βοήθαγες;

..δεν έμπαινες σε τράπεζες και έσφαζες με την ευγένεια σου και την επιμονή σου;

Μένιος.. ναι αλλά εδώ είναι άλλο..

Shades.. τι άλλο ρε.. απλά βλέπεις ότι εδώ δεν έχεις τύχη και κανείς το πτηνό το τρίλυρο αυτό κανείς..

Μένιος.. ναι αυτό θα κάνω αλλά επειδή πρέπει..

Shades.. σκατά πρέπει.. έχεις πρέπει εσύ, ποτέ απόκτησες τέτοιες λέξεις, εσένα αν σε πνίγει το δίκαιο δε κολλάς πουθενά, τώρα γιατί πρέπει..

Μένιος.. πες κι αλλά να ξεθυμάνεις και θα σου απαντήσω.. γιατί πρέπει..

Shades.. είδες ότι δεν τη βγάζεις καθαρή με το γιατρό και τη κανείς μ’ ελαφρά..

Μένιος.. δηλαδή τι θες να βγούμε στα κανάλια; να γίνουμε ρόμπα σ’ όλη την Ελλάδα; να γυρνάμε από Καμπουράκη σε Αυτιά από Τατιάνα σε Δρούζα και να στη πέφτουν οι μακιγιέρ να σε βάφουν για το κεντρικό των 08.30.. και να σε σκηνοθετούν για να κονομήσουν.. αυτό θες;

Shades.. αν είναι να βγάλω άκρη.. ναι αυτό θέλω.

Μένιος.. τι θες δηλαδή να στήσω το γιατρό την ώρα που τα παίρνει για να βρει ημερομηνία για την επέμβαση; αυτό θες;

..εδώ ρε ταραμά δεν είναι για επίδομα.. είναι για την υγειά σου..

..εδώ ο γιατρός και η κλίκα όλη θα βρει χίλιες δικαιολογίες ότι δεν μπορεί να σε εγχειρίσει ακόμα..

..θα πει ότι κόλλησες μικρόβιο και είναι επικίνδυνο.. θυμάσαι τι σου είπε ο Μήτσος στο απέναντι κρεβάτι στην προηγουμένη επέμβαση που έκανες.. τα ίδια δεν πέρασε κι αυτός;

..έχει στο συρτάρι 300 δικαιολογίες που στέκουνε, έχει τη κλίκα που θα συμφωνήσουν.. είδες ότι κανένας γιατρός δεν σε αναλαμβάνει γιατί αυτός έχει κάνει τις προηγούμενες δυο επεμβάσεις..

..εσύ το μόνο που έχεις είναι δυο παιδιά που περιμένουν από σένα να τα ταΐσεις.

..η μόνη λύση μετά είναι να πας σε ιδιωτικό νοσοκομείο..

..δεν μιλάς τώρα ε;

..θυμάσαι τι σου είπε ο αδελφός σου χτες το βράδυ;

..αν πας στη δουλειά ένα μήνα νωρίτερα.. αυτά δώσε στο γιατρό και κάνε το κοροΐδο.. για ήρωες ψάχνεις;

..αυτά δεν είπε; και είχε δίκαιο.

..τα κεφάλια μέσα λοιπόν για το καλό σου..

..σκάσε και κολύμπα..



Η τελευταία πράξη θα λάβει χώρα εις αύριον..

Μια φορά κι ένα καιρό...

Μια φορά κι ένα καιρό πριν πολλά πολλά χρόνια όταν ήμουν μικρό παιδί ακόμα, είχα πλάσει με τη φαντασία μου ένα φίλο..

..ένα μικρό φανταστικό ηρώα που ήταν μαζί μου πάντα, με συμβούλευε, μου κρατούσε συντροφιά και πάντα έπαιρνε το μέρος μου.

..ο Μένιος λοιπόν (υποκοριστικό Αγαμέμνονα) ήταν αυτός που μ’ έπαιρνε, απ’ το χέρι και με πήγαινε σε κόσμους άλλους... απαγορευμένους πολλές φορές απ’ τους μεγάλους, αυτός που μιλούσε στα δύσκολα αντί γι’ μένα και που έβγαζε το βόα απ’ την τρύπα του..

..εκείνος μιλούσε κάτω από τα δικά μου χείλη όταν δεν είχα το θάρρος να το κάνω εγώ… εκείνος έλεγε τα μικρά παιδικά ψεματάκια… εκείνος όλα τα κατάφερνε..

..ήταν πολύ έξυπνος μου έδινε λύσεις σε όλα μου τα προβλήματα προχωρούσε πιο πέρα απ’ αυτά που μπορούσα να σκεφτώ εγώ, άρεσε πολύ στα κορίτσια γιατί είχε θάρρος αυτός..

..δεν ήταν αρεστός όμως όπως καταλαβαίνεται στους μεγάλους, γι’ αυτό κι’ εγώ είχα συμφωνήσει μαζί του να τον κρύβω και να τον προστατεύω απ’ τα πελώρια γεμάτα έκπληξη ματιά τους..

..και τώρα που σας γραφώ το κείμενο τον έχω δίπλα μου, σας στέλνει και χαιρετίσματα.

Oπως θα καταλάβατε ακόμα και τώρα τον κρύβω, αλλά στα δύσκολα πάλι μπροστά πάει ο Μένιος.

Είναι μαζί μου στη δουλειά και με βοηθά με δύστροπους και πονηρούς πελάτες, είναι μαζί μου σε τράπεζες όταν μου παίρνουν την σειρά μου, σε δημόσιες υπηρεσίες όταν μου ζητούν λαγούς με πετραχήλια για μια απλή διαδικασία..

..είναι η σκιά μου..

Αποφάσισα λοιπόν να σας τον γνωρίσω και στο μέλλον αυτά που δεν θα μπορώ να τα πω εγώ θα τα λέει ο Μένιος για μένα..

..περιπέτειες που περάσαμε μαζί, γεγονότα απ’ το μακρινό παρελθόν, σημερινά φαινόμενα, για όλα έχει άποψη ο Μένιος μου..

..ακόμα δεν σας κρύβω ότι μερικές απαντήσεις που θα σας δίνω, ακόμα και σε δικά σας μπλόγκ είτε θα μου τις υπαγορεύει είτε ορισμένες φορές θα τις υπογράφει..

Σας ζητώ λοιπόν να τον καλωσορίσετε και να δείξετε επιείκεια μαζί του μέχρι να τον γνωρίσετε καλύτερα..

Έχω τη τιμή να σας παρουσιάσω λοιπόν το μονάκριβο φίλο μου….
..το Μένιο....