Σελίδες

Τρίτη, Ιανουαρίου 30

Αφιερωμένο στο καλό μου φιλαράκι...


Να τα εκατοστίσεις γλυκιά μου Candy...

...να σε χαίρονται οι δικοί σου άνθρωποι.. και να ζεις όλα όσα φαντάζεσαι...

...να τολμάς και να βγαίνεις χαρούμενη από ρίσκα...

...να αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι γιατί τα’ αξίζεις...

...τέλος σου εύχομαι στο μέλλον να γιατρέψεις όλες τις παιδικές ψυχές που θα έχεις στα χέρια σου και να νοιώσεις το χαμόγελο τους στη ψυχή σου...

...για πάντα φίλος...

Shades in the dark

Δευτέρα, Ιανουαρίου 29

Πρόσκληση πρόκληση...


Αποφάσισα μετά τα τελευταία γεγονότα και την κατασυκοφάντηση του καλού κατά τα άλλα φίλου μου Μένιου να τον καλέσω σε μια συζήτηση εφ όλης της ύλης.. σε μια λεκτική μονομαχία αν θέλετε..

Shades.. το τελευταίο καιρό έχεις εξαφανιστεί έφτιαξες το δικό σου μπλογκ και δεν περνάς πια απ’ τα μέρη μας..

Μένιος.. τα χώνω με την ησυχία μου από εκεί, δεν σ’ έχω ανάγκη πια να με φιλοξενείς και να με λογοκρίνεις..

Shades.. στο τελευταίο άρθρο σου όμως με συκοφαντείς και φτάνεις στο σημείο να με αποκαλέσεις κρυφοπουτάνα..

Μένιος.. αν εσύ δεν έχεις καθόλου την αίσθηση του χιούμορ δεν σου φταίω εγώ.. αν δεις όλες οι απαντήσεις εκεί κινούνται..

Shades.. έχω δει κι άλλους χαρακτηρισμούς που με στολίζεις σε διάφορα μπλογκ που τριγυρνάς όπως γλυκανάλατος, λαπάς, ξενέρωτος..

Μένιος.. κι εσύ γιατί θίχτηκες.. την αλήθεια λέω.. έτσι σε βλέπω.. και ειδικά απ’ το καιρό που έφυγα από κοντά σου όλο βλακείες γράφεις.. νιώθω, φέρτε μου κάστρα να γκρεμίσω, όλο λόγια είσαι τελικά αλλά από πράξεις δεν βλέπουμε και τίποτα.. ίσως σου λείπει το δικό μου το σπρώξιμο..

Shades.. μάλλον δε με παρακολουθείς.. αν θυμάμαι έχω ανεβάσει και ποστ πολιτικού χαρακτήρα..

Μένιος.. αυτό πια μη το διαφημίζεις γιατί όσα χρόνια ήμουν κοντά σου αυτό το άφηνες σε μένα και το έκανα πολύ καλυτέρα.. και για να κάνω κι εγώ μια ερώτηση.. γιατί μου στερείς αυτό το δικαίωμα τώρα κι ανεβάζεις εσύ τέτοια θέματα που δεν τα πολύ καταφέρνεις;

Shades.. άκου με λίγο προσεκτικά λοιπόν για να καταλάβεις.. μπορεί να έχεις γίνει αγαπητός στο μπλογκοχωριό με τον επαναστατικό χαρακτήρα σου.. μπορεί κάποιοι να σε θαυμάζουν.. αλλά μη ξεχνάς ότι είσαι δικό μου δημιούργημα.. την υπάρξει σου σε μένα την οφείλεις.. και μπορεί εγώ ο γλυκανάλατος όπως λες ο λαπάς να γράφω συνεχώς βλακείες, αλλά θέματα που θεωρώ ότι είναι σοβαρά τα ανεβάζω στο δικό μου χώρο γιατί θα τα δουν περισσότεροι.. είμαι βλέπεις πιο αγαπητός από σένα ακόμα κι έτσι λαπάς.. και στη τελική ότι γουστάρω θα κάνω και ότι γουστάρω θα γράφω και είσαι ο τελευταίος που θα δώσω λόγο..

Μένιος.. βλέπω ότι η συμβιώσει με μένα τόσα χρόνια κάτι σου έδωσε.. να λοιπόν που ανοίγεις το στόμα σου επιτέλους..

Shades.. είναι να μη πάρω φόρα..

Μένιος.. έχω λοιπόν να σου κάνω μια πρόταση.. θα ξαναγυρίσω κοντά σου μου έλειψες.. αλλά με ένα όρο.. τα άρθρα με κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα θα τα γράφω εγώ..

Shades.. αν και δεν είσαι σε θέση να βάζεις όρους τα άρθρα που θες θα τα γράφω εγώ αλλά θα σ’ αφήνω να τα εκφράζεις..

Μένιος.. καλώς σε βρήκα λοιπόν και πάλι..

Shades.. έλα μικρέ μου φίλε αγκαλίτσα..

Μένιος.. κρυάδες..

Σάββατο, Ιανουαρίου 27

..δε σε φοβάμαι...


..όχι δε θα σου κάνω τη χάρη..

..όσες φορές κι αν έρθεις..

..όσες προσπάθειες κι αν κάνεις..

..ότι κι αν μου τάξεις..

..στη βάρκα αυτή τη μαύρη δε μπαίνω..

..έχω το θάρρος να σε δω στα μάτια..

..έχω το τρόπο να αναμετρηθώ μαζί σου αν χρειαστεί..

..βλέπω καλά τον απέναντι βράχο..

..βλέπω το σκοτεινό σου πύργο..

..δε με ξεγελά η ηρεμία της θάλασσας..

..ούτε το λευκό σεντόνι που φοράς..

..δε σε φοβάμαι και το ξέρεις..

..το βλέπεις στα μάτια μου..

..η ανάσα μου θα σε κάψει..

..το πάθος μου σ’ οδηγεί κατευθείαν στην ήττα..

..φύγε..

..και να μην επιστρέψεις..

..τ’ όνειρο αυτό ανήκει μόνο σε μένα..

..και θα το ζήσω..

Παρασκευή, Ιανουαρίου 26

Deal στο μεγάλο παζάρι του ΤΙΠΟΤΑ...


Πριν μερικά χρόνια θυμάμαι μια συνέντευξη του κυρίου τίποτα (χωρίς επώνυμο εννοώ Τέως βασιλιά) της Ελλάδας που έδωσε στον απολυμένο τις τελευταίες μέρες Χατζηνικολάου.

Θυμάμαι μεταξύ άλλων ο κύριος τίποτα έλεγε..

{Είμαι Έλληνας πολίτης.. θέλω να έχω ένα σπίτι στη χώρα που γεννήθηκα.. θέλω να έρχομαι για τις διακοπές μου.. θέλω να πάρω τα άγια κειμήλια των παππούδων μου.. την ιστορία από τις ρίζες μου..}

..συγκινήθηκα..

Ο δικός μου ο παππούς μου άφησε μια εικόνα που έφερε διωγμένος από τη Μικρά Ασία και μια πολύ μικρή συλλογή γραμματοσήμων.. και όσο ζω κανείς δεν θα σκεφτεί όχι να τα πουλήσει αλλά ούτε να ρωτήσει πόσο έχουν κι ας πλένω τζάμια στα φανάρια.

Κάποιοι καρεκλοθεσήτες υπουργοί.. δημόσια πρόσωπα και λοιποί ευθύνονται για την έξοδο απ’ τη χώρα και το παζάρι όλων αυτών που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες με αντικείμενα που έχουν αν μη τι άλλο κάποιο ιστορικό χαρακτήρα για το τόπο..

Κι αντί να βρίσκονται σε κάποιο μουσείο ή χώρο προς έκθεση πωλούνται στο παζάρι του Λονδίνου.

Έρχεται λοιπόν ο σημερινός υπουργός πολιτισμού και λαθών να συνεχίσει τα λάθη που παρέλαβε και με μια παρέμβαση (λες και θα κερδίσει κάτι τώρα) εκτοξεύει τη τιμή των κατσαρολών στα ύψη..

Ο μόνος που βγήκε κερδισμένος δεν χρειάζεται να τον αναφέρω.. ξέρετε ποιος είναι..

Μέχρι πότε ο ελληνικός λαός θα πληρώνει χαραμοφάιδες..

..μέχρι πότε θα καλείτε να πληρώνει λάθη υπουργών..

..μη τους κοιτάτε ρε..

..μαυρίστε τους..

..όλους..

Πέμπτη, Ιανουαρίου 25

...άλλη μια νύχτα ξεβράκωτος στο μπλογκ μου...


Δε με νοιάζει καθόλου ο πόνος στο σώμα...

..έχω κουραστεί να πονάω στο σώμα..

..κουράστηκαν ακόμα κι οι άλλοι που με πονάνε..

(ρωτούν με αγωνία και εισπράττουν απάθεια)

..ο πόνος στη ψυχή όμως με πονάει..

..η αυτοκριτική..

..οι νύχτες που με χρεώνω..

..είμαι άντρας δε κλαίω..

..τα μάτια όμως τρέχουν ποτάμι χωρίς να έχουν έκφραση..

..χωρίς να έχουν χρώμα..

..δυο μάτια λιβάδι..

..λευκά..

..έτσι τα νοιώθω..
-----------------------

..χαμόγελο..

..άγνωστη έκφραση εδώ και χρόνια..

..το ζω και γουστάρω..

..γαμάς το μυαλό μου κάθε νύχτα..

..αυτό κάνει τη διαφορά..

..δε σ’ έχω..

..συγνώμη..

..δε φταίω..

..έρχομαι μόνο στα όνειρα σου..

..κι εσύ γουστάρεις..

..σε νοιώθω..

..κάτι μου λείπει..

..μια αγκαλιά στο όνειρο..

..το κεφάλι σου στο στήθος μου..

..σε γουστάρω και το φωνάζω..

..σε θέλω απεγνωσμένα..



ΥΓ. άλλη μια νύχτα ξεβράκωτος στο μπλογκ μου..

Τετάρτη, Ιανουαρίου 24

Μια φωνή...


Μωρό μου νύσταξες;

Θα μπορούσα να μιλάω μαζί σου χίλια βράδια...

Θα μπορούσα να έχω το ακουστικό βουβό και να σε αισθάνομαι...

Φταίει κάτι.

Φταίει ότι κάθε νύχτα κάνεις έρωτα στο μυαλό μου.

Φταίει ότι εκεί που δεν σε περιμένω έρχεσαι...

Φταίει και μ’ αρέσει ότι γνωρίζω εσένα...

Χωρίς δήθεν...

Χωρίς μάσκα...

Σε ζηλεύω και δεν λες δικαιολογίες...

Είσαι η ιδία και μ’ αρέσει...

Αλλάζουμε μηνύματα μέχρι αργά τη νύχτα και δε μου φτάνει...

Δεν μου φτάνει...

Μεγάλη ατάκα...

Δε μου φτάνει γιατί σε γουστάρω...

Δε μου φτάνει γιατί δε ξέρω γιατί...

Δε μου φτάνει γιατί είσαι εσύ...

Αγαπάω και τίποτα δε μου φτάνει...

Αγαπάω...

Τ’ ακούς...

Δευτέρα, Ιανουαρίου 22

Δημοκρατία σε καμουφλάζ...


Θυμάμαι μικρός ακόμα ήμουνα το αεροπλάνο που έφερνε το Καραμανλή απ’ τη Γαλλία στη μεταπολίτευση κι ο κόσμος σήκωνε στα χέρια το σωτήρα του έθνους.

Θυμάμαι το δημοψήφισμα ΝΑΙ ή ΟΧΙ για τη μοναρχία στην Ελλάδα, και τους περισσότερους να πανηγυρίζουν που διώξανε το Τέως.

Θυμάμαι ακόμα πως την έκανε μ’ ελαφρά ο Εθνάρχης κι έστησε το Ράλλη ξέροντας ότι θα χάσει στις εκλογές του 81.(το ίδιο έκανε αργότερα κι ο Σημίτης με το Γιωργάκη)

Θυμάμαι τον Αντρέα με το ζιβάγκο και τα κλεμμένα συνθήματα της αριστεράς..

Χωρίς να εμπλέκομαι ποτέ με τα κοινά παρακολουθώ από απόσταση θα έλεγα τα πολιτικά γεγονότα της χώρας τα τελευταία 20 χρόνια και διαβάζω διάφορα για προγενέστερα έτη.

Τα τελευταία 50 χρόνια κυβερνούν το τόπο 2-3 οικογένειες και η αυλή τους..

Βάζω ερωτήματα στον εαυτό μου και προσπαθώ να τα απαντήσω εδώ και χρόνια..

Μπορεί κάποιος επειδή είναι γιος ή ανιψιός ή εγγονός έχει δεν έχει τα προσόντα να κυβερνήσει αυτό το τόπο;

Αυτό δεν είναι μια καμουφλαρισμένη μοναρχία;

Αν είχα μια εύρωστη εταιρεία θα διόριζα διευθυντή το Γιωργάκη; το Γιακουμάτο; το Λιάπη; τη Καννέλη; το Καρατζαφέρη; και δε μένω σ’ αυτά τα ονόματα μόνο μπορώ να γράφω μέχρι αύριο.. ονόματα βουλευτών.. δημαρχών.. νομαρχών.. διευθυντών.. και κάθε λογής εγκάθετων καρεκλοθεσήτων.

Γιατί λοιπόν πρέπει ν’ ασκώ το δικαίωμα της ψήφου;

Γιατί να ψηφίζω αφού όποιος κι αν βγει έχει σαν αυτοσκοπό τη καρέκλα και τη συνέχεια της οικογενειοκρατίας και όχι το καλό αυτού του τόπου και των πολιτών..

Γιατί να χάνω την ώρα μου για ψήφο και να χαλάω τη Κυριακή μου έστω και μια φορά τα τέσσερα χρόνια;

Αυτοί οι άρχοντες μας αξίζουν για να μας κυβερνούν;