Πω Πω ένα δώρο ! ! !

(foto by shades)

..αυτό είπα μόλις αντίκρυσα αυτό το θέαμα έξω από το σπίτι μου σήμερα το μεσημέρι!!!

Τρία χρόνια μετά...

(foto by shades)

Τρία χρόνια πέρασαν κι όμως ακόμα έχω τα σημάδια από ‘κείνη την μέρα, όχι τα σημάδια στο σωμα δεν με ενοχλούν καθόλου αυτά που έμειναν στην ψυχή είναι αυτά που θα μου κρατούν συντροφιά μια ζωή.

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία.. ακόμα και τα πολύ σοβαρά υπάρχει κάποιος λόγος που έρχονται.

Πριν τρία χρόνια σαν σήμερα είχα ένα ατύχημα σοβαρό, με κράτησε σπίτι περίπου 18 μήνες, εκεί φανερώθηκαν μπροστά μου μερικές αλήθειες..

πόσο δυνατός μπορεί να είναι ο άνθρωπος;

ποιοι πραγματικά είναι οι γύρω του;

πόσο μακράν είναι μια ευχή για υγεία από το να το βιώσεις στο ίδιο σου το σώμα;

Είμαι καλύτερα από πέρσι και πολύ καλύτερα από πρόπερσι.. εύχομαι το ίδιο να πω και του χρόνου.

Τόσο κοντά.. μα τόσο μακριά...

(foto by shades)

Ψάχνεις μια ζωή.. να βρεις το άλλο σου μισό.. και..

..σκατά..

..το βρήκες.. και..

..το άλλο σου μισό ψάχνει ακόμα να βρει το άλλο του μισό..

..έρωτας ή αγάπη? Τι είναι έρωτας και τι αγάπη..

«σ’ αγαπώ»

..λέξη ακριβή αλλά για πόσο?

..για όσο..

..ανήσυχο και πολυγαμικό ον το ζώο..

..έρωτας είναι ο βιασμός του «εγώ»

..αγάπη είναι η συνήθεια του δεδομένου..

..απόψεις για ψυχιατρική ανάλυση...

..μα αν ήμουν καλά δεν θα είχα την ανάγκη να γράφω..

..σκιές..

..σκιές σε χαρτί γυαλιστερό με την βοήθεια της τεχνολογίας..

..σκιές που συνεχίζουν να βλέπουν το μαύρο φόντο απέναντι..

..σκιές που περιμένουν το χρόνο στη γωνιά για να τον κάνουν μαλάκα..

..σκιές που δεν αντέχουν τον διάλογο με το είναι τους.. και η αυτοκριτική σε πρώτο πλάνο!!

..σκιές και απομεινάρια μιας στιγμής..

Σκέψη.. αναθεώρηση.. ανάγκες..

Στα 18 ή στα 20 ότι βιώνεις το κάνεις έντονα κι έτσι του πρέπει.. δεν έχεις πίσω μια εμπειρία.. δεν έχεις ακόμα την ωριμότητα να σκεφτείς.. απλά το ζεις.. τα χρόνια όμως τρέχουν ανελέητα και το σήμερα θέλει πάνω απ’ όλα να ξέρεις τι θες.. και να υποστηρίζεις την επιλογή σου..

Ποτέ δεν ήμουν πιο έτοιμος.. πέρασα απέναντι και κοιτάζω τώρα την γνώριμη σκιά μου.. δεν έχω ανάγκη από αυτοψυχανάλυση.. ούτε από αυτοκριτικές άλλο.. δεν έχω ανάγκη να αλλάξω κανέναν και τίποτα και ούτε θα πάρω τίποτα πίσω.. άργησα μια μέρα.. ίσως..

Ότι δεν λύνεται λοιπόν κόβεται..

..πάνω από όλα τα θέλω μου..

..για μένα και για ψυχούλες που λατρεύω..

Ξανά μάγκας λοιπόν..

ΙδιογράφΩς

Γουστάρω αυτό το blogo-παίγνιο!!!

μετά από πρόσκληση της μωβ ΚΥΡΙΑΣ "πώς να αρνηθώ άλλωστε" καταθέτω τον άθλιο γραφικό μου χαρακτήρα..

Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι:
1. Γράψε
2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε... )
3. Πόσταρε
4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com/

5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.

Καλώ κι εγώ λοιπόν τους φίλους απ' τον οίκο αντοχής τους... Hades.. Desa.. Vassia.. mrs Smith.. osela..

Μια χούφτα σκέψεις..

Έχω καιρό να γράψω.. έχω καιρό να έχω χρόνο και διάθεση για να βγάλω δικά μου κομμάτια έξω.. ούτε τώρα ξέρω αν έχω ή αν θέλω να γράψω κάτι..

..πριν λίγο έκανα ένα τεστ στον εαυτό μου και του ζήτησα αν έχει να πει κάτι να γράψει έναν τίτλο.. ευτυχώς που κάνω τέτοια τεστ στον εαυτό μου και μου δίνετε η ευκαιρία να πιάσω μολυβί..

Γέμισα το χαρτί με μουτζούρες αλλά σαν ήρθε η στιγμή να μετρήσω τι έχω μέσα μου σε τίτλους ξεπέρασα τους 25!!!

Κάθε λέξη και μια εικόνα.. κάθε εικόνα και ανάμνηση.. μικρές στιγμές.. εντάσεις.. απολαύσεις.. γέλια.. τσαντίλα.. μαλακία.. ηδονή.. λύπη.. τρόμος.. μωβ θαυμάσιες στιγμές..

..και πάλι πίσω στις χλωμές νύχτες.. εκεί που οι σκιές έφτιαχναν φιγούρες στο φως απ’ το τζάκι .. εκεί που οι μουσικές επιλογές ήταν μπερδεμένες με αλκοόλ και ουσίες.. ένα σχοινί τεντωμένο.. ένας ακροβάτης ερασιτέχνης και ένα στοιχημα.. θα φτάσω απέναντι;

..ανάσα βαθιά και μια απόφαση.. λαβωμένος και μόνος.

..τώρα ξέρω.. το ένστικτο είναι αυτό που έδωσε λύση..

..τώρα μόνο χαμόγελα.. μικρά όνειρα.. και μυρωδιές από άνοιξη.




ΥΓ. Καλό Πάσχα σε όλους μας

Οίκος συν(ουσίας)

Πριν μερικούς μήνες ονειρεύτηκα ένα ιστολόγιο που να συμμετέχουν διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικές ανησυχίες.. θέσεις.. διαφωνίες.. προτάσεις..

Προσπάθησα από την πρώτη μέρα να του δώσω ένα κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα και να είναι τόσο άναρχο όσο και δημοκρατικό..

Από τη δεύτερη μέρα έβλεπα τον οίκο αντοχής σαν το blog μας και όχι σαν δικό μου δημιούργημα.. ο οίκος έγινε διάλογος, έγινε χιούμορ, έγινε συναίσθημα, έγινε κραυγή για βοήθεια..

Πριν μέρες και σε ένα live διάλογο με τον
Hades μου πρότεινε να φτιάξουμε ένα νέο χώρο που να φιλοξενεί κραυγές ανθρωπιάς.. τρεις λόγοι με έκαναν να μην σκεφτώ περισσότερο και να συμφωνήσω μαζί του απόλυτα..

Ο ένας ήταν.. ότι στον οίκο με τόσα μέλη τα post για τέτοιες δράσεις σε μια δυο μέρες έφταναν χαμηλά.. ο δεύτερος ήταν ότι δεν ήθελα αναδημοσιεύσεις σ’ αυτόν το χώρο αλλά σκέψεις και κείμενα διαφορετικά από αυτά που γράφουμε στα προσωπικά ιστολόγια μας.. και ένας ακόμα τρίτος λόγος ήταν η “ουσία”…

Ένα blog βοήθειας και δράσεις.. μια ενημέρωση για ανάγκες.. μια κραυγή ανθρωπιάς!!!

Ο οίκος συν(ουσίας) λοιπόν ήρθε να δώσει μια συνέχεια.. και αν καταφέρει να βοηθήσει σε ορισμένες περιπτώσεις θα έχει επιτελέσει τον σκοπό του.

Προτρέπω λοιπόν όσους συμμετέχουν στον οίκο αντοχής και στον οίκο συν(ουσίας) να στείλουν προσκλήσεις για μια προσπάθεια ανθρωπιάς.

Όποιος άλλος διαβάσει το κείμενο και θέλει να συμμετέχει ας στείλει το e-mail του σε έναν από εμάς για να του σταλεί πρόσκληση.

The Brain

Δεδομένα

Όγκος: Pερίπου 1,4L

Εμβαδό επιφάνειας: Περίπου 2.000 cm2 (περίπου 3 φύλλα χαρτί Α4)

Βάρος: Περίπου 1,4 kg

Κατανάλωση ενέργειας: Περίπου 20 watt

Αριθμός νευρικών κυττάρων: Περίπου 100 δισεκκατομμύρια

Σύνολο συνδέσεων: Περίπου 1015

Λειτουργίες που εκτελούνται ανά δευτερόλεπτο: Περίπου 1018 (=1δις GHz, ένα εκατομμύριο φορές πιο γρήγορα από τους σημερινούς υπολογιστές)

Γρήγορο νευρικό σήμα: Περίπου 100 m/s

Αργό νευρικό σήμα: 0,5 m/s

Συνολικό μήκος νευρικής διαδρομής: Περίπου 1 mio km, ή 25 φορές ο γύρος του πλανήτη



Αυτά και άλλα πολλά που θα μπορούσε να μάθει κανείς στην έκθεση που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικός Κόσμος

ο παλιάτσος

Ψάχνω κάτι να φορέσω εδώ και ώρα.. ψάχνω κάτι ιδιαίτερο να μου πάει, να είμαι κούκλος..!! αλλά όλα τα βλέπω ίδια…

Θέλω κάτι που να μου φτιάξει την εικόνα.. μάλλον όχι, κάτι να μου φτιάξει το μυαλό!!

..κάνω βόλτες και κοιτάζω διάφορες μάσκες.. πολιτικές.. επίκαιρες.. διαχρονικές.. αλλά εγώ ψάχνω ακόμα..

..μια ώρα και κάτι κι ακόμα ψάχνω… τίποτα…

Έτοιμος πια να φύγω χωρίς να καταναλώσω.. και μια εικόνα είναι ήδη μπρος στα μάτια μου..

..ο παλιάτσος..

Ρακέντιτα ρούχα.. σπασμένα δόντια.. κι ένα καρότσι με αδιάφορα παλιά αντικείμενα..

..το βλέπω σαν πρόκληση, ποιος θα μπορούσε να με κοιτάξει στα μάτια ΕΤΣΙ??

..ακόμα και τις αποκριές φοβάσαι να τσαλακώσεις την εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα…

..η εικόνα που κρατάς είναι του πρίγκιπα!! του βασιλιά που έρχεται και δίνει ένα φιλί στην ναρκωμένη γκόμενα και ζούνε αυτοί καλά κι εμείς καλυτέρα..

..για μια ακόμα φορά..!!

Φορώ λοιπόν σήμερα τα ρούχα που γουστάρω!! Φτιάχνω μια εικόνα στο μυαλό μου, μαζεύω άχρηστα αντικείμενα και χαμογελάω τόσο.. όσο να διακρίνει κανείς την τεχνητή οδοντοστοιχία μου.. το καρότσι μου έχει ήδη δυο σακούλες χάρτινες με οικολογικά σκουπίδια από Κεφαλάρι μεριά.. και πάνω πάνω σερβιέτες και προφυλακτικά απ’ το Κερατσίνι..

..ευτυχώς που οι φτωχοί γαμάνε ακόμα!!!

Ακούω μουσικές που γουστάρω!! Ακούω φωνές με κέφι.. βλέπω μάτια με συναίσθημα.. με κρυμμένο δάκρυ και συνεχίζω να βάζω αντικείμενα άχρηστα στο παλιό καρότσι μου..

..βάζω ηλίθιες αγωνίες.. βάζω προσπάθειες στο κενό.. βάζω εμένα και μόνο εμένα να κάνει αυτοκριτική.. βάζω εμένα να έχει ανοχές και υπομονή.. βάζω στοίχημα ότι το καρότσι είναι πλέον γεμάτο..

..γεμάτο με αποξηραμένες σκέψεις ενός παλιάτσου..

Που είναι ο δρόμος οεοοοοο...

Beggin' .MP3

Χάραξε πάλι..

Χάραξε πάλι..

..κουρασμένος..

..έκλεισα τη πόρτα του μπάνιου και κοιτάζω το κρεβάτι..

..πάλι άδειο..

..ανάβω pc και τσιγάρο, έχω υπερένταση όπως κάθε πρωί τέτοια ώρα..

..στριμώχνω τις σκέψεις μου σε λίγα λεπτά.. βάζω εικόνες να περνάνε μπροστά μου στο γρήγορο σαν βίντεο για να προλάβω να ζήσω αυτό που έχω ανάγκη.. αυτό που γουστάρω..

..ξέρω ότι θα βρω χρόνο.. ξέρω ότι είναι εδώ.. ξέρω ακόμα ότι ζηλεύω λίγο, ίσως για πρώτη φορά έτσι..

..τέσσερεις νύχτες ακόμα μακριά σου..

..δεν έχω χρόνο να σκεφτώ, δεν έχω χρόνο να γράψω, ακούω κραυγές.. δέχομαι χτυπήματα κάτω απ’ τη μέση και πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει..

..τι ειρωνεία!!

..κάποτε θα έκανα επανάσταση.. και τώρα απλά χαμογελάω..

..έχω μαζί μου δυο ζευγάρια μάτια.. με λατρεύουν κι αυτό φτάνει..

..είμαι καλά κι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει..

-«μπαμπά βάλε μου στο κινητό το Hotel California»..

-δικό μου παιδί είσαι σίγουρα!!

..τελικά πως πρέπει να νιώθω;

..όταν έχω την πιο όμορφη κόρη στο κόσμο.. και είμαι καλά..

Λευκά όνειρα...

Τίποτα δεν έχει αλλάξει..

Η βρύση στάζει ακόμα.. μέρα.. νύχτα.. άυπνος.
Αδυνατώ να δω φως στην άκρη του τούνελ που είμαι.. όσο κι αν προσπαθώ.. όσο κι αν είμαι χαρούμενος..

Τα βράδια συνεχίζουν να είναι κρύα.. θολά όνειρα παντού.. κι αυτός ο ήχος από την βρύση γίνετε ο τρομαγμένος παλμός της καρδιάς μου..
Μιλώ πάλι με τις σκιές μου.. που τώρα κρύβονται καλά πίσω από το στολισμένο δέντρο.. με ξεγελούν με τη μορφή του Άη Βασίλη.. έτσι νομίζουν..

Σήμερα το πρωί που νομίζω πώς ξύπνησα.. με κοίταξα καλά στο καθρέφτη.
Είδα το πρόσωπό μου γκρίζο.
Μαύροι κύκλοι στολίζουν το μέρος κάτω απ’ τα μάτια μου απ’ την αϋπνία.. δεν με αναγνωρίζω..

Που χάθηκα;

Άνοιξα το νερό στο κρύο κι έβαλα το κεφάλι μου από κάτω.. στην αρχή κρύωνα..
Φόρεσα το καλό μου πουκάμισο.. αλλά το έβγαλα και το πέταξα στο πάτωμα.
Κάθισα στο κρεβάτι κι άκουγα μέσα μου το τικ τακ της βρύσης κι έβλεπα απέναντί μου αυτό το γκρίζο πλάσμα με τα τεράστια μαύρα μάτια.
Το δωμάτιο γύρω μου ακατάστατο.. σωριασμένα ρούχα παντού.. τσιγάρα σβησμένα.. άδεια ποτήρια.. κεριά μισοκαμένα.. εφημερίδες στο πάτωμα.

Δεν με γνωρίζω..

Είμαι μαζί και τόσο μόνος..

Φοβάμαι τόσο πολύ.. νοιώθω σαν να διασχίζω ένα δύσβατο δάσος με άγρια θηρία.
Θέλω να κρατιέμαι από λέξεις.. το έχω ανάγκη.. σκέφτομαι όμως κι αυτό με κάνει κουρέλι.
Βλέπω αγκάθια στο δρόμο μου ανάμεσα σε κρίνα.. σε λίγα λευκά όνειρα που δύσκολα τα πιάνω.. δύσκολα τα βάζω στο δικό μου δρόμο.

Σκέφτομαι.. σκέφτομαι..

Δεν θέλω επιτέλους να σκέφτομαι.. θέλω να ζήσω..

Θέλω να το ζήσω...

Candy Candy και τα μυαλά στα κάγκελα..

Εδώ και κάποιους μήνες παρακολουθώ από απόσταση βέβαια μια ομάδα παιδιών που κάνουν μια προσπάθεια να συγκεντρώσουν όλα τα επεισόδια της γνωστής Candy’s.. αλλά καλύτερα να τα διαβάσετε από την ίδια την ομάδα που τα ξέρουν πολύ καλύτερα από μένα.. για τον σκοπό αυτό εφτιαξαν κι ένα blog.



Το παραπάνω βιντεάκι το έχει φτιάξει η αδελφή μου που είναι ένα μέλος από την συγκεκριμένη ομάδα.



Χρόνια πολλά και καλά!!!

Παγιο..... γουρούνια..

..γι' αυτό δεν ήρθε φέτος?? εεεε???

Αυτές τις μέρες...

Όλοι πάμε για ψώνια...

αγοράζουμε δωράκια για τα αγαπημένα μας πρόσωπα...

φτιάχνουμε μελομακάρονα και δίπλες για τα δικά μας σπίτια...

λίγο πιο μακριά...




αυτές τις μέρες το μυαλό μου θα είναι εκεί...

27 χρόνια μετά...

Jimmy Page.. κιθάρα

John Paul Jones.. μπάσο-κίμπορντ

John Bonham.. ντράμς

Robert Plant.. τραγούδι

no comment

Κάποιος μου την έστειλε.. είμαι σίγουρος

Εγώ είμαι αλλιώς

Εγώ ξέρω να ζω τα θέλω μου




Εγώ μπορώ να τα βγάλω πέρα




Εγώ θα το έκανα καλύτερα




Εγώ είμαι λίγο πιο όμορφος




Εγώ ακούω και γαμώ τις μουσικές




Εγώ οδηγώ πολύ καλύτερα άλλωστε




Εγώ δεν συγκρίνομαι στο κρεβάτι




Εγώ όταν γύριζα εσύ πήγαινες




Εγώ αυτά τα ‘χω για τ’ αρχίδια μου




Εγώ θα σε κάνω βασίλισσα




Εγώ..




εγώ.....




εγώ.......




εγώ............




Εσύ έχεις ένα ζευγάρι αυτιά να μου δώσεις;

Anna T. & ALCA

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε έμεινα σπίτι και βολτάροντας στο νετ τυχαία έπεσα πάνω σε μια φωνή.

Η Anna T. ένα κορίτσι μόλις 18 χρονών συμμετέχοντας στο γκρουπ ALCA προσπαθεί με την ιδιαίτερη φωνή της να μας ταξιδέψει..

Ακούγοντάς την πρώτη φορά μου θύμισε κάτι από J. Joplin και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Πανι(γυρίζουν) οι μαλάκες...

Μονοκομματισμός ή καλύτερα κάνουμε ότι γουστάρουμε χωρίς αντίπαλο.. χωρίς έλεγχο χωρίς αντιπολίτευση.

Θα μου πείτε ποιος φταίει;

Εμείς βέβαια.. όχι ίσως κυριολεκτικά αλλά καλώς ή κακώς εμείς φταίμε.

Κάποιοι πανηγυρίζουν ενώ θα έπρεπε να κάνουν σκληρή αυτοκριτική για την ήττα τους πριν λίγο καιρό.. πανι(γυρίζουν) λοιπόν γιατί ψηφίσαν λέει περίπου 800.000 μέλη.

Πόσο μαλάκες μπορεί να είναι;

Τον κύριο που έβγαλαν σε καμιά περίπτωση δεν θα τον ήθελα ούτε υπάλληλο στη δουλειά μου, κι αυτοί προσπαθούν να με πείσουν ότι μπορεί να διαχειριστεί την τύχη των παιδιών μου.

Τα πράγματα είναι απλά.. πολύ απλά θα έλεγα, τα τελευταία χρόνια που ήταν κυβέρνηση γαμήσαν τη χώρα στη ρεμούλα όλα τα ηχηρά ονόματα και για να μη χάσουν τη γαμημένη καρέκλα έδωσαν την στήριξη στο Γιωργάκη.

Έλεος

Αυτός δεν έχει τύχη να κερδίσει ούτε στο τάβλι.

Οι αντίπαλοι βέβαια πήγαν μπουζούκια να το γιορτάσουν με πούρα κλπ που πληρώνουμε όλοι εμείς οι μαλάκες και όλα καλά..

Η Αλέκα αν και δεν την γουστάρω (είμαι εκλεκτικός βλέπετε) είπε ότι το ΠΑΣΟΚ τέλειωσε και δεν θα διαφωνήσω.. κι αν δεν τελείωσε σήμερα είναι θέμα χρόνου..

Τα κανάλια λέει ήθελαν ανατροπή του Γιωργάκη..

..και έκαναν αβάντες στο χοντρό.. μάλλον εγώ ζω σε άλλη χώρα.

Χοντρέ αν δεν μπορείς να κερδίσεις τον χαμένο δις.. ποιον περιμένεις να κερδίσεις τον Σερραίο;

Αυτό που μου έμεινε από σένα ήταν το βαλς που χόρεψες.. γέμισες τη πίστα με περιττό λίπος.

Κωστή εσύ μη γλεντάς.. δεν έχεις κανένα πολιτικό αντίπαλο αλλά μη γλεντάς ο κόσμος ο καναπεδάτος σαν κι εμένα είναι έτοιμος να στείλει στο διάολο το καναπέ και να σε στείλει αδιάβαστο.. πρόσεχε..