Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκιές του μυαλού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκιές του μυαλού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο, Δεκεμβρίου 6
Πω Πω ένα δώρο ! ! !
..αυτό είπα μόλις αντίκρυσα αυτό το θέαμα έξω από το σπίτι μου σήμερα το μεσημέρι!!!
Σάββατο, Νοεμβρίου 8
Τόσο κοντά.. μα τόσο μακριά...
Ψάχνεις μια ζωή.. να βρεις το άλλο σου μισό.. και..
..σκατά..
..το βρήκες.. και..
..το άλλο σου μισό ψάχνει ακόμα να βρει το άλλο του μισό..
..έρωτας ή αγάπη? Τι είναι έρωτας και τι αγάπη..
«σ’ αγαπώ»
..λέξη ακριβή αλλά για πόσο?
..για όσο..
..ανήσυχο και πολυγαμικό ον το ζώο..
..έρωτας είναι ο βιασμός του «εγώ»
..αγάπη είναι η συνήθεια του δεδομένου..
..απόψεις για ψυχιατρική ανάλυση...
..μα αν ήμουν καλά δεν θα είχα την ανάγκη να γράφω..
..σκιές..
..σκιές σε χαρτί γυαλιστερό με την βοήθεια της τεχνολογίας..
..σκιές που συνεχίζουν να βλέπουν το μαύρο φόντο απέναντι..
..σκιές που περιμένουν το χρόνο στη γωνιά για να τον κάνουν μαλάκα..
..σκιές που δεν αντέχουν τον διάλογο με το είναι τους.. και η αυτοκριτική σε πρώτο πλάνο!!
..σκιές και απομεινάρια μιας στιγμής..
Κυριακή, Ιουνίου 29
Σκέψη.. αναθεώρηση.. ανάγκες..

Στα 18 ή στα 20 ότι βιώνεις το κάνεις έντονα κι έτσι του πρέπει.. δεν έχεις πίσω μια εμπειρία.. δεν έχεις ακόμα την ωριμότητα να σκεφτείς.. απλά το ζεις.. τα χρόνια όμως τρέχουν ανελέητα και το σήμερα θέλει πάνω απ’ όλα να ξέρεις τι θες.. και να υποστηρίζεις την επιλογή σου..
Ποτέ δεν ήμουν πιο έτοιμος.. πέρασα απέναντι και κοιτάζω τώρα την γνώριμη σκιά μου.. δεν έχω ανάγκη από αυτοψυχανάλυση.. ούτε από αυτοκριτικές άλλο.. δεν έχω ανάγκη να αλλάξω κανέναν και τίποτα και ούτε θα πάρω τίποτα πίσω.. άργησα μια μέρα.. ίσως..
Ότι δεν λύνεται λοιπόν κόβεται..
..πάνω από όλα τα θέλω μου..
..για μένα και για ψυχούλες που λατρεύω..
Ξανά μάγκας λοιπόν..
Τρίτη, Φεβρουαρίου 26
ο παλιάτσος

Ψάχνω κάτι να φορέσω εδώ και ώρα.. ψάχνω κάτι ιδιαίτερο να μου πάει, να είμαι κούκλος..!! αλλά όλα τα βλέπω ίδια…
Θέλω κάτι που να μου φτιάξει την εικόνα.. μάλλον όχι, κάτι να μου φτιάξει το μυαλό!!
..κάνω βόλτες και κοιτάζω διάφορες μάσκες.. πολιτικές.. επίκαιρες.. διαχρονικές.. αλλά εγώ ψάχνω ακόμα..
..μια ώρα και κάτι κι ακόμα ψάχνω… τίποτα…
Έτοιμος πια να φύγω χωρίς να καταναλώσω.. και μια εικόνα είναι ήδη μπρος στα μάτια μου..
..ο παλιάτσος..
Ρακέντιτα ρούχα.. σπασμένα δόντια.. κι ένα καρότσι με αδιάφορα παλιά αντικείμενα..
..το βλέπω σαν πρόκληση, ποιος θα μπορούσε να με κοιτάξει στα μάτια ΕΤΣΙ??
..ακόμα και τις αποκριές φοβάσαι να τσαλακώσεις την εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα…
..η εικόνα που κρατάς είναι του πρίγκιπα!! του βασιλιά που έρχεται και δίνει ένα φιλί στην ναρκωμένη γκόμενα και ζούνε αυτοί καλά κι εμείς καλυτέρα..
..για μια ακόμα φορά..!!
Φορώ λοιπόν σήμερα τα ρούχα που γουστάρω!! Φτιάχνω μια εικόνα στο μυαλό μου, μαζεύω άχρηστα αντικείμενα και χαμογελάω τόσο.. όσο να διακρίνει κανείς την τεχνητή οδοντοστοιχία μου.. το καρότσι μου έχει ήδη δυο σακούλες χάρτινες με οικολογικά σκουπίδια από Κεφαλάρι μεριά.. και πάνω πάνω σερβιέτες και προφυλακτικά απ’ το Κερατσίνι..
..ευτυχώς που οι φτωχοί γαμάνε ακόμα!!!
Ακούω μουσικές που γουστάρω!! Ακούω φωνές με κέφι.. βλέπω μάτια με συναίσθημα.. με κρυμμένο δάκρυ και συνεχίζω να βάζω αντικείμενα άχρηστα στο παλιό καρότσι μου..
..βάζω ηλίθιες αγωνίες.. βάζω προσπάθειες στο κενό.. βάζω εμένα και μόνο εμένα να κάνει αυτοκριτική.. βάζω εμένα να έχει ανοχές και υπομονή.. βάζω στοίχημα ότι το καρότσι είναι πλέον γεμάτο..
..γεμάτο με αποξηραμένες σκέψεις ενός παλιάτσου..
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 26
Λευκά όνειρα...

Τίποτα δεν έχει αλλάξει..
Η βρύση στάζει ακόμα.. μέρα.. νύχτα.. άυπνος.
Αδυνατώ να δω φως στην άκρη του τούνελ που είμαι.. όσο κι αν προσπαθώ.. όσο κι αν είμαι χαρούμενος..
Τα βράδια συνεχίζουν να είναι κρύα.. θολά όνειρα παντού.. κι αυτός ο ήχος από την βρύση γίνετε ο τρομαγμένος παλμός της καρδιάς μου..
Μιλώ πάλι με τις σκιές μου.. που τώρα κρύβονται καλά πίσω από το στολισμένο δέντρο.. με ξεγελούν με τη μορφή του Άη Βασίλη.. έτσι νομίζουν..
Σήμερα το πρωί που νομίζω πώς ξύπνησα.. με κοίταξα καλά στο καθρέφτη.
Είδα το πρόσωπό μου γκρίζο.
Μαύροι κύκλοι στολίζουν το μέρος κάτω απ’ τα μάτια μου απ’ την αϋπνία.. δεν με αναγνωρίζω..
Που χάθηκα;
Άνοιξα το νερό στο κρύο κι έβαλα το κεφάλι μου από κάτω.. στην αρχή κρύωνα..
Φόρεσα το καλό μου πουκάμισο.. αλλά το έβγαλα και το πέταξα στο πάτωμα.
Κάθισα στο κρεβάτι κι άκουγα μέσα μου το τικ τακ της βρύσης κι έβλεπα απέναντί μου αυτό το γκρίζο πλάσμα με τα τεράστια μαύρα μάτια.
Το δωμάτιο γύρω μου ακατάστατο.. σωριασμένα ρούχα παντού.. τσιγάρα σβησμένα.. άδεια ποτήρια.. κεριά μισοκαμένα.. εφημερίδες στο πάτωμα.
Δεν με γνωρίζω..
Είμαι μαζί και τόσο μόνος..
Φοβάμαι τόσο πολύ.. νοιώθω σαν να διασχίζω ένα δύσβατο δάσος με άγρια θηρία.
Θέλω να κρατιέμαι από λέξεις.. το έχω ανάγκη.. σκέφτομαι όμως κι αυτό με κάνει κουρέλι.
Βλέπω αγκάθια στο δρόμο μου ανάμεσα σε κρίνα.. σε λίγα λευκά όνειρα που δύσκολα τα πιάνω.. δύσκολα τα βάζω στο δικό μου δρόμο.
Σκέφτομαι.. σκέφτομαι..
Δεν θέλω επιτέλους να σκέφτομαι.. θέλω να ζήσω..
Θέλω να το ζήσω...
Δευτέρα, Δεκεμβρίου 10
Πέμπτη, Νοεμβρίου 29
Εγώ είμαι αλλιώς

Εγώ ξέρω να ζω τα θέλω μου
Εγώ μπορώ να τα βγάλω πέρα
Εγώ θα το έκανα καλύτερα
Εγώ είμαι λίγο πιο όμορφος
Εγώ ακούω και γαμώ τις μουσικές
Εγώ οδηγώ πολύ καλύτερα άλλωστε
Εγώ δεν συγκρίνομαι στο κρεβάτι
Εγώ όταν γύριζα εσύ πήγαινες
Εγώ αυτά τα ‘χω για τ’ αρχίδια μου
Εγώ θα σε κάνω βασίλισσα
Εγώ..
εγώ.....
εγώ.......
εγώ............
Εσύ έχεις ένα ζευγάρι αυτιά να μου δώσεις;
Σάββατο, Νοεμβρίου 3
Μια βόλτα στο παράδεισο.

Μια φορά κι ένα καιρό.. ζούσε μια όμορφη και σύγχρονη Κυρία.
-Κυρία το ρεπορτάζ με την απεργία των συνταξιούχων ακούγεται ότι θα είναι σε όλα τα κανάλια στο δελτίο των 20.30 εμείς θα το βάλουμε;
-Μαρία θα το διασταυρώσω και θα σου πω.. να το έχετε έτοιμο να βγει στον αέρα αμέσως.. άκουσες;
-Μάλιστα.
(SMS.. Κυρία μου σήμερα στις 12.00 το βράδυ θα φορέσω τα καλά μου φτερά και θα ‘ρθω να σε πάρω απ’ τα σύννεφα)
-Έλα Κωνσταντίνε μίλα γρήγορα σε λίγο θα παίξει το τρέιλερ.
-20.55 θα έχουμε σε παράθυρο τον πρόεδρο από το στούντιο του Συντάγματος και παράλληλα δυο προέδρους από νεολαίες κομμάτων.
-Κωνσταντίνε θέλω πολύ προσοχή στον ήχο, δεν θέλω βιασύνες και να κάνεις πρόβες στις ερωτήσεις.. δεν θα βγει στις 20.55 αλλά στις 21.10 έχεις δεκαπέντε λεπτά παραπάνω να το οργανώσεις.. λάθη δεν θα επιτρέψω.
-Ok Κυρία θα είναι όλα έτοιμα.
(SMS.. που θα με πας καλέ μου ιππότη;)
-Σας μιλώ μέσω αυτόματου τηλεφωνητή, αυτή τη στιγμή απουσιάζω, μετά το χαρακτηριστικό ήχο αφήστε το μήνυμά σας.. μπιιιιιιιιιιιιιιιιιππππ..
-Μανούλα το βράδυ κατά τις 10.00 να μου έχεις έτοιμα δυο φιλετάκια που έχω στο ψυγείο και μια μικρή σαλάτα.. τίποτα παραπάνω.. φιλιά.
(SMS.. έχω δυό προσκλήσεις για το παράδεισο του έρωτα και ψάχνω Μούσα..)
-Μαρία ανέβασε στη σελίδα μας στο νετ αυτό το κείμενο.. να ανέβει στις 20.25 το ξέρεις εσύ κι εγώ.. την ίδια ώρα θα δώσεις κι αυτό το βίντεο στο Πέτρο, να παίξει πρώτη είδηση..
-Μάλιστα Κυρία.
-Πάρε μου τη Μαρκέλλα στο τηλέφωνο και δωσ’ το μου.
-Έλα Μαρκέλλα τρέχα να προλάβεις τα μαγαζιά.. θέλω μια ζώνη κι ένα φουλάρι λιλά.. θα τον δω αργά το βράδυ επιτέλους.
-Εσύ μια τόσο δυνατή γυναίκα και λες επιτέλους για έναν έρωτα;
-Μαρκέλλα σκάσε δεν έχω ώρα για κουβέντα τρέχα εκεί που σου είπα.. και δεν είναι απλά ένας έρωτας είναι.. είναι.. είναι.. δεν έχω χρόνο να σου εξηγήσω τώρα τι είναι θα στα πω άλλη ώρα.
Τρέχα Μαρκέλλα..
(SMS.. η Μούσα σου απόψε θα φορέσει λευκά και θα σε στήσει καμιά ώρα γιατί πνίγεται στη δουλειά..)
Κι ενώ οι ρυθμοί της εποχής είναι γρήγοροι.. υπεύθυνοι.. και αμείλικτοι πάντα μια καθωσπρέπει Μούσα βρίσκει το τρόπο να ταξιδέψει το μυαλό της και να χαρίσει τη καρδιά της..
Το τζάκι είναι ήδη με φωτιά.. το υπόλοιπο σαλόνι δεν έχει καθόλου φως μόνο μια σειρά από κεριά πάνω στο μικρό τραπεζάκι δίπλα από το μεγάλο καναπέ..
..αριστερά ένα μικρό έπιπλο από κρύσταλλο που είναι γεμάτο με τη μουσική του.. και απέναντι ακριβώς μια μικρή βιβλιοθήκη σχεδόν γεμάτη..
..το χαμηλό τραπεζάκι δίπλα στο τζάκι ένα έτοιμο κι αυτό..
..ένα λευκό Γαλλικό κρασί παγωμένο με δυο υπέροχα ποτήρια.. και μια μεγάλη πιατέλα με κάθε λογής φρούτα.
Η Emma Chaplin γεμίζει το χώρο με συναίσθημα και ο ήχος απ’ τα τακούνια της μοιάζει κι αυτός να γίνεται ένα με τη μουσική στα αυτιά του.
Ανοίγει αργά η πόρτα και το παραμύθι παίρνει μορφή.. ένα μακρύ κατάλευκο φόρεμα που είναι στολισμένο μ’ ένα φουλάρι και μια φαρδιά ζώνη λιλά.. τα μακριά καστανόξανθα μαλλιά της πιασμένα ψηλά και το μακιγιάζ της λίγο και διακριτικό..
Τώρα τα μάτια της φωτίζουν το χώρο και το χαμόγελό της του δίνουν ζωή.
-Καλησπέρα.. έχω μια πρόσκληση για το παράδεισο του έρωτα.. μπορείτε να με βοηθήσετε να τον βρω;
Παίρνει στα χεριά του το πρόσωπό της και κολλάει τα χείλη του στα δικά της..
Κάπου εδώ όμως τελειώνει το παραμύθι μας κι αρχίζει κάτι διαφορετικό και μεγάλο.. για να ζήσουμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα..
Κυριακή, Οκτωβρίου 14
Βάλε χρώμα...
Πέμπτη, Οκτωβρίου 11
Μια σκιά στη πόλη του φωτός
Τέλη Γενάρη 2008
Βραδάκι μόνος στο σπίτι, έξω αρκετό κρύο κι εγώ να σκαλίζω το τζάκι, καλή Γαλλική μουσική ψιθυρίζει στ’ αυτιά μου κι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί να γεμίζει με γεύση το στόμα μου.
Ανοίγω το συρτάρι της βιβλιοθήκης για να βγάλω το κλειδί του υγραντήρα πούρων, είναι η ώρα του τώρα.. και η ματιά μου σταματά σε δυο εισιτήρια που ‘μειναν στο συρτάρι το περασμένο καλοκαίρι..
..χαμογελώ τώρα..
Βάζω το μυαλό μου να κάνει βόλτες δέκα μέρες νωρίτερα και να ρουφά αναμνήσεις απ’ τ’ όνειρο.
Πέμπτη 17 Γενάρη 2008
Σχεδόν χαράματα και μετά τα πρώτα χαμόγελα σε θυμάμαι να παραγγέλνεις το πρώτο μας καφέ σε άπταιστα Αγγλικά στο Charles de Gaulle.
Οι snob Παριζιάνοι περιμένουν να μιλήσεις στη γλώσσα τους και σε κοιτούν με απορία.. χαμογελώ πολύ δυνατά όταν ξεκινάς τα Γαλλικά.. όχι.. αυτοί δεν τα γνωρίζουν αυτά μόνο εγώ σε καταλαβαίνω.. η πρώτη μου επαφή με μια παρθένο τσαντισμένη..
..συνεχίζω να σε κοιτώ και να χαμογελώ..
Δεν είχε Λουμίδη και πήρες τσάι με κουλουράκια 0% κι εγώ ένα ζεστό Γαλλικό να μπω στο πνεύμα σιγά σιγά.. τσιγάρα.. χαμόγελα.. βλακιούλες.. όσα είναι ικανά να δώσουν το μήνυμα τι θα έρθει στις τέσσερις μέρες που έχουμε.
Φτάνουν επιτέλους οι βαλίτσες και δεν πιστεύω στα μάτια μου..(ουυυυυ μάι γκοτ) πώς να κουμαντάρω τρία καρότσια με βαλίτσες που περισσεύουν.. είμαι και ιππότης πανάθεμα με.. (από μέσα μου) τι έκανε η τρελή μήπως κατάλαβε ότι θα συζήσουμε;)
Ευτυχώς που άφησα πίσω το Μένιο..
..συνεχίζω να σκαλίζω το τζάκι κι έχω βάλει ήδη το δεύτερο κρασί.. η γεύση απ’ το πούρο παίρνει τη σκέψη μου και την κάνει βόλτα ατέλειωτη.. στο Canal Saint Martin με τις γαλήνιες όχθες, τους φιδίσιους ελιγμούς και τις γραφικές γέφυρες το τέλειο σκηνικό για μια ρομαντική βαρκάδα με γόνδολα.. ο ουρανός μας κάνει τα κέφια και μου δείχνεις το μισό από ένα φεγγάρι χλωμό..
..κι όμως φτάνει..
Με ξυπνάς απ’ τα άγρια χαράματα και θες να δεις όλα τα μουσεία.. όλα τα κτήρια.. όλα τα αξιοθέατα σ’ ένα πρωινό.. έλεος.. και θες να φέρεις πίσω όλο το Παρίσι.. πόσα καρότσια έχω να κουβαλήσω;
Πάντως για να λέω και την αλήθεια είσαι έξυπνη και οικονομική.. δεν κατάλαβα πως βρήκες το Catherine στην 7 rue Castiglione που προσφέρει εκπτώσεις έως 35% σε επώνυμες μάρκες αρώματα.. ευτυχώς ψώνισες μόνο εννιά.
Ευτυχώς δεν φοράω τακούνια..
Χαχα θυμάμαι που ήθελες να εξηγήσεις στον μπαρμαν του "Les Deux Magots" το βραδάκι τι είναι το ρακόμελο.. θυμάμαι ακόμα πόση ώρα συζητούσαμε έξω απ’ το μπαρ τα περασμένα σου.. και τη μεγάλη αγκαλιά που μου χάρισες.
Ξυπόλυτη πίσω..
Θυμάμαι ακόμα ότι δεν ήθελα να σου πω “τι νιώθω” και σου έκλεισα τα μάτια μ’ ένα φουλάρι μου.. σε πήγα στη πλατεία Abbesses.. το διάβασες σε 311 διαφορετικές γλώσσες.. και μου έδωσες το πιο τέλειο φιλί που έχω ως τώρα.
"Αν δείτε τον κόσμο σαν πυραμίδα, τότε σίγουρα στην κορυφή της βρίσκεται το Παρίσι"..
Χέμινγουεϊ
"Αν δείτε το Παρίσι μέσα απ’ τα μάτια μου θα νοιώσετε ότι ο κόσμος έγινε με μιας πιο όμορφος"
Shades
Στη μικρή μούσα μου που με γεμίζει έμπνευση.
Σάββατο, Οκτωβρίου 6
my code

μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα
μια ματιά φτάνει
μια αναπνοή
μια αναπνοή
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 24
στις σκιές του μυαλού μου

Στο σκοτάδι
δεν υπάρχει ασχήμια
δεν έμεινε
Στην καρδιά μου
υπάρχει αγάπη
περίσσεψε
Στα νυχτολούλουδα που λατρεύω
όταν παίρνω ανάσες
όταν νοιώθω γυμνός
όταν νοιώθω χαμόγελα
όταν δακρύζω
υπάρχει το πάθος
Μια ελπίδα χαμένη
και τα μάτια μισά
ανακαλύπτω
πίσω από τοίχους
το είναι μου
Κρατώ μια ζωή την εικόνα
και ψάχνω
στις σκιές του μυαλού μου
το άφταστο
δεν υπάρχει ασχήμια
δεν έμεινε
Στην καρδιά μου
υπάρχει αγάπη
περίσσεψε
Στα νυχτολούλουδα που λατρεύω
όταν παίρνω ανάσες
όταν νοιώθω γυμνός
όταν νοιώθω χαμόγελα
όταν δακρύζω
υπάρχει το πάθος
Μια ελπίδα χαμένη
και τα μάτια μισά
ανακαλύπτω
πίσω από τοίχους
το είναι μου
Κρατώ μια ζωή την εικόνα
και ψάχνω
στις σκιές του μυαλού μου
το άφταστο
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 20
Shades ~20+IIII~
Shades ~IΙIIIΙI~
Shades ~IΙIIΙI~

άκου...
μπορείς;
νοιώσε....
άγνωστη λέξη...
θα παίζω μουσικές..
μουσικές που δεν είναι ψαγμένες..
αλλά...
θα γουστάρουμε.......
|
Shades ~IIΙΙI~

..βάζω καπέλο στα όνειρα
..βάζω φωνή μικρή..
..ακούει κανείς;
..βάζω φωνή μικρή..
..ακούει κανείς;
|
Shades ~IΙI~

..πες ότι είσαι σε μια ακρογιαλιά
..δεν έχεις νετ..
..ούτε εικόνα..
..άκου τη μουσική που παίζω όλη νύχτα και βάλε ζώνη..
..απογειώσου..
..δεν έχεις νετ..
..ούτε εικόνα..
..άκου τη μουσική που παίζω όλη νύχτα και βάλε ζώνη..
..απογειώσου..
|
Shades ~II~
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 13
μια αγκαλιά...

Ένοιωθε ένα παράξενο συναίσθημα εκείνη τη βραδιά..
..ίσως το άγνωστο που περίμενε..
.. ίσως το γνώριμο που άκουγε τόσο καιρό χωρίς να έχει μορφή χωρίς ήχο..
..λέξεις μονάχα γραμμένες ..
..λέξεις και έννοιες..
Καθισμένη τώρα στο παραλιακό καφέ στη Γλυφάδα πολύ νωρίτερα απ’ ότι έπρεπε προσπαθούσε να χαλαρώσει και να προετοιμάσει το είναι της για ένα ταξίδι στο άγνωστο..
Ο ήλιος δεν είχε βασιλέψει ακόμα.. οι τελευταίες ανταύγειες έβαφαν την άκρη του ουρανού και τα ήρεμα νερά έπαιζαν με όλα τα θεία χρώματα της ίριδας.
-Καλησπέρα.. δεν περίμενα να σε βρω εδώ τόσο νωρίς.
Έσκυψε και τη φίλησε απαλά στο μάγουλο.. της έδωσε και μια μαργαρίτα που κρατούσε.
-Καλησπέρα.. αχ είσαι πολύ γλυκός σ’ ευχαριστώ. δεν είχα τι να κάνω και είπα να έρθω λίγο νωρίτερα.. εσύ πώς και έτσι νωρίς;
Τον κοίταξε επίμονα και από το βλέμμα του κατάλαβε μια αμηχανία που ένοιωθε.
-Ήρθα νωρίτερα νομίζοντας ότι θα σε περιμένω.. ήθελα να κάτσω λίγο μόνος να προσαρμοστώ με την ιδέα.. της έπιασε το χέρι και κοίταξε ένα ινδιάνικο βραχιόλι που φορούσε.
-Κι εγώ γι’ αυτό είμαι εδώ.. είναι η πρώτη φορά που νοιώθω έτσι για κάποιον που δεν έχω δει ποτέ.
-Αν η άνοιξη είχε μορφή είμαι σίγουρος ότι θα είχε τη δική σου.. έσκυψε και τις ψιθύρισε στ’ αυτί..
-Είχα ανάγκη να ακούσω κάτι τέτοιο σήμερα..
-Κι εγώ έχω ανάγκη μια αγκαλιά.
Τώρα ήταν αλλιώς.. δεν είναι λέξεις και έννοιες γραμμένες σ’ ένα άψυχο χαρτί..
..ήταν πηλός που σμίλευε..
..ήταν καμβάς γεμάτος χρώματα..
.ήταν ψυχές που περίμεναν υπομονετικά τη λύτρωση.. εικόνες και χαμόγελα..
..αισθήσεις και κοιτάγματα ακροβατούν στο όνειρο..
..και μια αγκαλιά μεγάλη..
**Αφιερωμένο σ’ ένα μακρινό φιλαράκι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








