Μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
μπλα μπλα.. μπλα μπλα μπλα..
Πριν δυο μήνες περίπου και μετά την καταστροφή της Πάρνηθας έγραψα ένα ποστ.. αυτές ήταν οι σκέψεις μου για μεγάλες πυρκαγιές..
Μετά από όλα αυτά τα συγκλονιστικά που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες να διαδραματίζονται και χωρίς να έχουμε υπομονή για να δούμε την πραγματική αυριανή μέρα άρχισαν οι κραυγές..
Κραυγές γι’ αυτούς που φταίνε..
Κραυγές γι’ αυτούς που δεν ήταν εκεί..
Κραυγές για το κρατικό μηχανισμό και αν λειτούργησε..
Κραυγές για τις αεροπορικές ρίψεις..
Κραυγές για την επιλογή της πυροσβεστικής βοήθειας..
Κραυγές στα τηλεοπτικά παράθυρα..
Κραυγές για της ασύμμετρες επιθέσεις..
Κραυγές για το στρατηγό άνεμο..
Κραυγές απ’ τους bloggers και διαμαρτυρία στο Σύνταγμα.. (δεν βάλατε μυαλό από το καπέλωμα της Πάρνηθας)
Το τηλεοπτικό σόου καλά κρατεί..
..και δεν ακούμε τους ψίθυρους..
Το μόνο συναίσθημα που νοιώθω για όλα αυτά είναι θλίψη..
Ντρέπομαι
Ντρέπομαι για το τόπο που θα παραδώσω στα παιδιά μου..
ΥΓ. ένα μεγάλο μπράβο στη αεροπορική μονάδα πυρόσβεσης στην Ελευσίνα και σ’ όλα τα παιδιά εκεί.. προσέφεραν ο καθένας με τον τρόπο του..
..ακόμα ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά της πυροσβεστικής που έδωσαν ότι μπορούσαν για να βοηθήσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
