Ψέμα στο ψέμα..

Ξημέρωσε..

Βλέπω τη φιγούρα μου στο καθρέφτη και δεν πιστεύω στα μάτια μου, κόκκινα μάτια το στομάχι σκατά απ’ τα ξύδια και νοιώθω για το είδωλο αυτό απέναντί μου μεγάλη απέχθεια..

Θέλω να πέσω σε λήθαργο και όταν ξυπνήσω να μην θυμάμαι τίποτα απ’ το σημερινό βράδυ..

Νοιώθω ότι το σώμα μου έχει τόνους λάσπη.. το στόμα μου δεν έχει σάλιο και μυρίζω απαίσια..

Ψέμα στο ψέμα..

Αγκαλιές ανούσιες και βρόμικες..

Ποτά.. μπάρες.. λουλούδια..

Κρύα σεντόνια..

Όλα μηχανικά κανένα συναίσθημα..

Σαν το ζώο..

Μουσικές.. λεζάντες.. αρώματα.. όλα στημένα..

Για ένα πούτσο..

Είμαι στο ντουζ και τρίβω το σώμα μου σαν να ‘χω λέπρα..

Πριν λίγο γέλαγα..

Διασκέδαζα..

Τώρα σιωπή..

Σιχαίνομαι..

Ισορροπώ σε τεντωμένο σχοινί.. καιρό τώρα..

..απ’ τη μια η λάσπη που μόλις γύρισα..

..απ’ την άλλη ο δρόμος που διάλεξα..

..μια ζωή σαν μπουρδέλο..

..ότι κι αν κάνω εκεί θα γυρίζω..

..και κάθε βράδυ θα τρίβω το σώμα μου για να φύγει η λέπρα..

Για σένα βρέχει..

Δεν ξέρεις τι θέλεις..

..ή μάλλον ξέρεις..

..μιλάς μαζί του αλλά το μυαλό σου το έχεις αλλού..

..κάτι σου λείπει χωρίς να καταλαβαίνεις τι είναι αυτό..

..η ψυχολογία σου μοιάζει με ασανσέρ μια πάνω μια κάτω..

..βόλτες συχνά με παρέες..

..γυρνάς το κεφάλι και η σκιά είναι πάλι εκεί..

..σε ακολουθεί παντού και πάντα..

..γνώριμη μελαγχολική φιγούρα..

..γέλια.. ποτά.. αστεία.. μεθύσι.. χαρές.. αλλά και απογοητεύσεις..

..ραντεβουδάκια με το άπιαστο που δύσκολα ξεχωρίζει..

..το τηλέφωνο έγινε ένα ατέλειωτο βουητό..

..γράμματα και προτάσεις από παντού..

..μια μυρωδιά σου τριβελίζει τη μύτη..

..μια μυρωδιά απ’ το παρελθόν..

..κι εσύ μισοζαλισμένη σ’ ένα δωμάτιο χωρίς τη φούστα σου..

..ερωτικοί ήχοι ξεσπούν στο χώρο..

..το μυαλό σου δεν είναι εκεί και το ξέρεις..

..κρυώνεις και νοιώθεις κενή..

..κάτι σου λείπει..

..με τα παπούτσια στο χέρι τώρα τρέχεις..

..οι πατούσες σου πονάνε και καίνε..

..το μόνο σημείο σου που καίει..

..και συνεχίζεις να τρέχεις..

..μες τη βροχή..

..γύρω δε βρέχει.. ούτε σταγόνα δε πέφτει..

..μόνο για σένα βρέχει σήμερα..

..για σένα η καταιγίδα..

..για σένα και η απέναντι σκιά..

Τα παιδία παίζει.. ξανά..

Μετά από πρόσκληση του Paraxeno.. του Exitmusician του Τaki και πάσα του Shades στο Μένιο..

(1)Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι..

Δεν υπάρχει απόλυτη ευτυχία για τα ανθρώπινα όντα.. ότι κι αν αποκτήσουν θέλουν συνεχώς κι άλλα..

(2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί..

Η ανάγκη..

(3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια..

Πριν δυό βδομάδες περίπου στη πολυθρόνα που είχα τον Ασκάρ.. όταν τον πρωτοαντίκρισα..

(4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι..

Xosebas..

(5) Το βασικό ελάττωμά σας..

Ότι είμαι απίστευτα όμορφος και κυρίως μετριόφρων!!!

(6) Σε ποια λάθη δείχνετε μεγαλύτερη επιείκεια..

Σ’ αυτά που θέλω..

(7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσθε περισσότερο..

Ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζετε μαζί μου??

(8) Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα..

Αρναούτογλου, Πάνια, Λαμπίρη, Λουκά, Τόκος, Κάτμαν.. δηλαδη με ολους αυτούς που μεγαλώνει η σύγχρονη Ελλάδα..

(9) Το αγαπημένο σας ταξίδι..

Αυτό που θα κάνω..

(10) Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς..

Ναυαγός, Candy, Αταλάντη, Δεσποσύνη, S/Taf, και αρκετοί άλλοι δες στα λινκ..

(11) Ποιαν αρετή εκτιμάτε σε έναν άντρα;

Να μην είναι παραμύθας και δήθεν..

(12) … και σε μια γυναίκα;

Να λέει αυτό που σκέφτετε..

(13) Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ζαμπέτας..

(14) Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους..

«πάρτα Λίζα και κάντα κορνίζα»

(15) Το βιβλίο που σας σημάδεψε..

Τελευταία μόνο ένα χειρούργος με σημάδεψε..

(16) Η ταινία που σας σημάδεψε..

Δεν είναι δυό.. δεν είναι τρεις..

(17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος..

Δεν έχω τη παιδεία για να κρίνω ζωγράφους.. μ’ αρέσει ο Θεόφιλος γιατί είναι real..

(18) Ποια θεωρείτε ως μεγαλύτερη επιτυχία σας..

Ότι υπάρχω..

(19) Το αγαπημένο σας χρώμα..

Κανελί με βούλες..

(20) Το αγαπημένο σας ποτό..

Το ληγμένο..

(21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Γι αυτά που δεν έκανα.. και γι αυτά που δεν είπα..

(22) Τι απεχθάνεσθε περισσότερο από όλα;

Αυτά τα παιχνίδια στο blogging.. τα θεωρώ πολύ προκάτ και καθόλου δημιουργικά.. από ευγένεια απαντώ τώρα..

(23) Όταν δεν γράφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία..

Να τη λέω στον Ασκάρ..

(24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας..

Να με αναγκάσουν να γίνω πολιτικός..

(25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέμματα..

Δε λέω ποτέ.. και σ’ όποιον αρέσει..

(26) Ποιο είναι το μόττο σας;

«τρέμε Ασκάρ»

(27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Απ’ το γλείψιμο..

(28) Εάν συναντούσατε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Τα λέμε καθημερινά είμαστε φιλαράκια..

(29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσθε αυτόν τον καιρό;

Οι σκιές δεν έχουν αισθήματα..


Μένιος..

Προτείνω τους.. Elena.. Sadmanivo.. Osela.. Veloz.. Ηλίας.. Just me!

Sex..

“Το σεξ δεν είναι βρώμικο. Εκτός κι αν το κάνεις σωστά.”


WOODY ALLEN

ανώμαλη προσγείωση..

Πρώτη πράξη.. (τι προηγήθηκε..)

Τέταρτη πρωί καθιερωμένη επίσκεψη στον ορθοπεδικό για να δω που βαδίζω..
Όλα πάνε μια χαρά ο γιατρός είναι πολύ ευχαριστημένος με τη πρόοδο της κατάστασής μου.. «αλλά» και βέβαια υπάρχει αλλά, πρέπει να επισκεφτώ τον πλαστικό χειρούργο γιατί βλέπει κάτι που δεν του αρέσει στο δέρμα και δεν είναι βέβαια της δικής του ειδικότητος..

Ο πλαστικός χειρούργος με εξετάζει και αποφασίζει να χειρουργηθώ μάλλον την Δευτέρα.. αλλά πρώτα να τον πάρω τηλέφωνο τη Παρασκευή.
Τη Παρασκευή το πρωί τηλεφωνώ στο γιατρό.. όπως φαντάζεστε αρχίζει να τα μασάει δεν έχει ημερομηνία κλπ κλπ.
Μου λέει πάρε τηλέφωνο την Τρίτη και βλέπουμε αλλά αν αλλάξει κάτι τα τηλέφωνά σου τα έχω θα σε ειδοποιήσω..

Για να πω την αλήθεια είχα και κάτι δουλειές και θα με βόλευε να πήγαινα νοσοκομείο μεσοβδόμαδα.. λέω λοιπόν από μέσα μου.. άσε να τον πάρω τηλέφωνο Τρίτη και αν πάλι δεν έχει ημερομηνία θα τον βοηθήσω να βρει με το γνωστό τρόπο.. στην Ελλάδα ζούμε.

Μέχρι εδώ λοιπόν όλα αναμενόμενα.. το μεσημέρι όμως της ιδίας μέρας χτυπά το κινητό μου και είναι ο γιατρός.. λέει λοιπόν.. αύριο πρωί κάνεις εξετάσεις και Δευτέρα 10.00 το πρωί χειρουργείο..

Συμπέρασμα: το κωλοσύστημα μας έχει κάνει τόσο καχύποπτους που και αλήθεια κάποιος να λέει άντε να τον πιστέψεις..

Γιατρέ όλα αυτά τα γράφω γιατί νοιώθω ότι σε παρεξήγησα.. σ’ ευχαριστώ!!!



Δεύτερη πράξη.. (Ε.Σ.Υ ή κάνω χιούμορ για να μην τους πλακώσω..)

Σάββατο πρωί τελειώνω τις εξετάσεις και με στέλνει ο γιατρός να βρω δωμάτιο για τη Δευτέρα.. έχω πάει σε τέσσερεις κλινικές του νοσοκομείου και κρεβάτι δεν υπάρχει.
(κάποια στιγμή σκέφτηκα να κάνω ότι και στα μπουζούκια αλλά δεν έφτασα μέχρι εκεί)

Βάζω τα μεγάλα μέσα (Μένιο) και τον βλέπω το μπαγάσα να κάνει καμάκι σε μια κακάσχημη νοσοκόμα.. μαύρο χάλι ήτανε κι εκείνος της έλεγε τι γλυκιά που είναι, τι όμορφα μάτια που έχει κλπ.. αμέσως βρέθηκε κρεβάτι και μάλιστα παράθυρο..

Δευτέρα λοιπόν πάω πρωί πρωί και αντί να βρω τη Σαπφώ Νοταρά (η νοσοκόμα που λέγαμε) βλέπω μια σνομπ κούκλα ξανθιά αλλά Τζέσικα Ράμπιτ με ύφος.. αφού της εξηγώ με βάζει στο δωμάτιο με ξινισμένα μούτρα..

Κάνω επέμβαση πάνε όλα μια χαρά και φτάνει το βράδυ.. 8 άτομα στο δωμάτιο 10.00 το βράδυ τα φώτα κλείνουν.. και οι κώλοι ανοίγουν!!! Ολο το βράδυ το κλάσιμο πήγαινε εν χορό από δυο ηλικιωμένους κυρίους κατά τα άλλα.. αφού λοιπόν κατάφερα να κλείσω μάτι πάρα πολύ αργά αρχίζει ο κυρ-Μίτσος στη γωνία να αναζητά τη Μαρία, που είχε πεθάνει μια δεκαετία πριν.. μέχρι το πρωί έμαθα μέχρι και τι χρώμα κιλότα φορούσε η κυρά Μαρία..


Τρίτη πράξη.. (συνεχίζω με χιούμορ.. εξιτήριο με προσγείωση)

Ξημερώνει και οι περισσότεροι ασθενείς βέβαια άυπνοι.. πρωινή νοσηλεία και 3-4 νοσοκόμες εισβάλουν στο δωμάτιο για να επιτελέσουν το έργο τους..
Με πλησιάζει η μεγαλύτερη σε ηλικία με γαλόνια στα πετά (προϊσταμένη μάλλον) και με ρωτά:

-ενεργηθήκατε κύριε;

-όχι

-γιατί; (ύφος όλο επιθετικότητα)

-γιατί δεν ξέρω κολύμπι

-κάνουμε και χιούμορ;

-αν δεν κάνουμε χιούμορ θα σαλτάρουμε και για την ώρα δεν είναι και ότι καλύτερο.

Έξη δωμάτια με οκτώ ασθενείς το καθένα = 48 ασθενείς.. μια αντρική τουαλέτα και μια γυναικεία.. υποτίθεται ότι πρέπει να προσέχουμε τα μικρόβια.

Με πλησιάζει η Τζέσικα να μου βάλει στον ορό μάλλον αντιβίωση και ο Μένιος αρχίζει να με σκουντάει..

Μένιος.. άσε με να της τη πέσω

Shades.. κάνε ότι θες.. και παράτα με

Μένιος.. Αδελφή..

Τζέσικα.. τι θα θέλατε κύριε;

Μένιος.. βάλε μου ορούς, κάνε μου ενέσεις, βάλε καθετήρες, υπόθετα, πάπιες.. από σένα τα πάντα..

Τζέσικα.. έχω ένα τύπο σπίτι που σε περνάει ένα κεφάλι και έχει τις διπλάσιες πλάτες από σένα.. σε κείνον δίνω τα πάντα..

Μένιος.. του ανοίγεις και φύλλο για τυρόπιτα;

Τζέσικα.. αν συνεχίσεις μάλλον θα σου ανοίξω το κεφάλι..


Τελευταίο βράδυ περίπου όπως το προηγούμενο.. ο κυρ-Μίτσος παίρνει τον ορό με το στασίδι και πάει τουαλέτα.. αργεί όμως πολύ να έρθει και μετά 15 λεπτά έρχεται συνοδεία με το σεκιουριτά της πύλης.. έψαχνε ταξί να φύγει ευτυχώς που ήταν πολύ αργά και δεν βρήκε.

7.00 το πρωί φέρνουν στο θάλαμο ένα 19χρονο αγόρι μετά από τροχαίο.. φαινομενικά δεν έχει τίποτα.. όλα στη θέση τους.

Χτύπησε στην σπονδυλική στήλη και απ’ τη μέση και κάτω αδρανείς..

Πάει και το χιούμορ.. πάνε όλα.. ανώμαλη προσγείωση..

Άλλη μια στροφή..

Άλλη μια στροφή..

..και τέλος..

..τα ίδια είπα και στη προηγούμενη..

..ίσως και στην επόμενη..

..υπάρχει επόμενη;

..ανέβηκα επιτέλους το λόφο;

..κι αν όλα τελειώσουν..

..και φτάσω ψηλά..

..τι να κρύβεται εκεί πάνω;

..τι θα μπορούσα να περιμένω;




ΥΓ. θα μου επιτρέψετε για μερικές ημέρες να σας λείψω.. μια μικροεπέμβαση θα με κρατήσει και πάλι στο νοσοκομείο για τις επόμενες μέρες.

Φονιάς ή δολοφόνος λοιπόν???

Σήμερα θα ήθελα να δώσω συνέχεια σε ένα θέμα που πόσταρε η Livana λίγο καιρό πριν στο μπλογκ του Asteroid..
Το διάβασα τις τελευταίες μέρες και πιστεύω ότι ένα τέτοιο θέμα έχει απίστευτες προεκτάσεις... και πολλές διαφορετικές απόψεις μπορούν να ακουστούν..



Φονιάς ή δολοφόνος λοιπόν???

Πιστεύω ότι ο χειρότερος ζωντανός οργανισμός που έφτιαξε η φύση είναι ο άνθρωπος.. όλοι οι άλλοι ζωντανοί οργανισμοί σκοτώνουν γιατί υπάρχει φυσικός λόγος και βεβαίως εξήγηση.

Ο άνθρωπος έβαλε όρια στα υπόλοιπα ζωντανά πόσο θα τον πλησιάζουν και βρήκε τρόπο γρήγορα να ηγηθεί στα πάντα.. ακόμα και στη φύση πολλές φορές.

Αν ένας λύκος κατέβει σε μια πόλη ποια μπορεί να είναι η τύχη του; Ή θα θανατωθεί ή θα κλειστεί σε κάποιο κλουβί ή ζωολογικό κήπο.

Αν η Κούβα κάνει απόβαση στις Ηνωμένες Πολιτείες ποια μπορεί να είναι η τύχη της; η απάντηση είναι εύκολη φαντάζομε.

Φονιάς ή δολοφόνος λοιπόν??? η απάντηση μάλλον δύσκολη..

Φονιάς πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει ο καθένας από εμάς γιατί η στιγμή και η ψυχολογική φόρτιση μπορεί να σε οδηγήσει καμιά φορά σε ακρότητες.
Ακόμα και άθελά σου θα μπορούσες να γίνεις φονιάς, (εξ αμελείας τον ονομάζει ο νομοθέτης) σε διάφορες στιγμές της ζωής σου.

Να σας θυμίσω εδώ το ατύχημα στα Τέμπη πριν δυο-τρία χρόνια.. κάποια παιδιά σκοτώθηκαν άδικα και αυτοί που ευθύνονται είναι πολλοί.
Τα περισσότερα βάρη έπεσαν στον οδηγό της νταλίκας για επισφαλή φόρτωση.. εδώ όμως θέλω να δώσω μια άλλη διάσταση που την έχω ζήσει.

Ο συγκεκριμένος 50χρονος οδηγός φορτώνει βόρεια Ελλάδα, ας πούμε υποθετικά στη Καβάλα η ώρα είναι 10.00 το πρωί και στις 19.00 το καράβι για Κρήτη φεύγει από το Πειραιά και πρέπει να το προλάβει, το αφεντικό του ουρλιάζει απ’ το κινητό και στη μονάδα που φορτώνει επικρατεί μια αναπάντεχη ταραχή να τελειώνουν γρήγορα για να τον διώξουν.

Ο οδηγός λοιπόν που ίσως έχει πίσω του δυο τρία στόματα να θρέψει πρέπει να έρθει χωρίς καμία στάση στο δρόμο.. ούτε για κατούρημα και η ταχύτητά του να είναι περίπου 90 χλμ την ώρα (Μ.Ο).

Για να μη χάσει λοιπόν το καράβι και τη δουλειά του κατά προέκταση βγαίνει στην εθνική απρόσεκτα φορτωμένος και βιαστικός και με ένα μόνιμο άγχος να προλάβει.. κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν αργείς να γίνεις φονιάς..

Δολοφόνος θα γινόσουν???

..οι περισσότεροι θα απαντούσατε σχεδόν αυθόρμητα «ποτέ και με τίποτα» και πολύ λογικό θα το έβρισκα.. άλλωστε αν απαντούσατε «ναι θα γινόμουν δολοφόνος» οι μισοί και παραπάνω δεν θα ζούσαμε..

Μήπως όμως οι συνθήκες και τα γεγονότα που ζούμε.. κάνουν και αυτή την απάντηση να είναι δύσκολη;

Πριν κάποιες βδομάδες διάβασα για έναν Αμερικανό φαντάρο.. (που δικάστηκε ισόβια) μαζί με άλλους τέσσερις λοιπόν της ειρηνευτικής δύναμης στο Ιράκ.. μπήκαν σε ένα Ιρακινό σπίτι και αφού βίασαν όλοι μια δεκατετράχρονη την σκότωσαν και την έκαψαν.

Σκότωσαν επίσης τον εικοσάχρονο αδελφό της και τους δυο γονείς της..

Ρωτώ λοιπόν εγώ πρώτος τον εαυτό μου.. Αν όλα αυτά είχαν γίνει σε βάρος της δικής μου οικογένειας και δεν κατάφερναν να με σκοτώσουν.. εγώ θα μπορούσα να γίνω δολοφόνος;

Τώρα βέβαια η απάντηση είναι στο στόμα όλων σας..

..είναι σαν να σας ακούω..