Face to face..

Μένιος.. καλά ρε τι κόλπο είναι αυτό που κάνεις τελευταία στα ποστ σου;

Shades.. κόλπο; δε θυμάμαι να έκανα κανένα κόλπο;

Μένιος.. αυτό ρε που γράφεις κάτι και δε το τελειώνεις.. το βάζεις με συνέχειες.. η βέρα στο δεξί είσαι;

Shades.. όχι ρε δε το κάνω για να κρατήσω το ενδιαφέρον, το κάνω γιατί δεν μου αρέσουν τα μεγάλα ποστ πιστεύω ότι κουράζουν.
Γραφώ λοιπόν κάτι και αν δω ότι είναι κάπως μεγάλο το τελειώνω κάπου και σε νέο ποστ συνεχίζω.

Μένιος.. τι να σου πω τώρα.. ο Φώσκολος είσαι μωρέ; σε λίγο θ’ αρχίσουν να στη λένε και οι άλλοι θα δεις.

Shades.. κοίτα εσύ το δικό σου μπλογκ και εμένα να με αφήσεις να γράφω ότι γουστάρω και όπως γουστάρω.

Μένιος.. όπως βλέπεις το δικό μου μπλογκ πάει πολύ καλά ιδιαιτέρα με τη πολυθρόνα.. εσύ έχεις μείνει στάσιμος.

Shades.. ναι το βλέπω γνωρίζεις πλέον μεγάλες δόξες.. ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε ο Μαστοράκης στο «αργά»; βλέπω σιγά σιγά αυτά που μέχρι χτες κορόιδευες να τα κάνεις τώρα εσύ, έτοιμος είσαι για τηλεοπτική καριέρα..

Μένιος.. από τη ζήλεια σου είσαι έτοιμος να σκάσεις, ήδη σε βλέπω ότι έχεις κοκκινίσει.

Shades.. αν σε έβλεπα ανταγωνιστικά θα σε τελείωνα με συνοπτικές διαδικασίες, έτσι κι αλλιώς όπως ξέρεις εγώ κάνω κουμάντο εδώ.
Αν ήθελα τη πολυθρόνα την έκανα εδώ, αλλά γνώριζα ότι εσύ έχεις όλο το ελεύθερο στο blogοχωριό να ρωτάς ότι θέλεις «Μένιος» είσαι άλλωστε.

Μένιος.. και που να διαβάσεις την αυριανή πολυθρόνα με το Ναυαγό.. εγώ τη διαβάζω και την ξαναδιαβάζω και γελάω μόνος μου.

Shades.. δηλαδή είσαι χάχας;

Μένιος.. να σε ρωτήσω όμως και κάτι άλλο τώρα που έχω την ευκαιρία.. ποτέ θα έρθεις εσύ να κάτσεις στη πολυθρόνα;

Shades.. θα γίνει κι αυτό αλλά όχι όπως φαντάζεσαι.. δεν είναι άλλωστε τίμιο να ρωτάς εσύ και να απαντώ εγώ.
Θα βάλω κάποιον άλλο blogger να μου κάνει τις ερωτήσεις το ίδιο θα γίνει και σε σένα και απλά θα ανεβούν στο μπλογκ σου.. θα είναι όπως κατάλαβες οι ρόλοι αντίστροφοι.

Μένιος.. τελικά για άλλη μια φορά δε μετανιώνω που με δημιούργησες με τη φαντασία σου..

Η σιδηρά Κυρία.. (1)

Κάπου στη Νίκαια στα προσφυγικά έμενε, αλλά το σπίτι ήταν καινούργιο και μεγάλο.. έλαμπε πάντα από καθαριότητα και όλα μέσα ήταν τακτοποιημένα στην εντέλεια.

Συνήθως πηγαίναμε στη γιορτή της ή στη γιορτή του θείου Κώστα.

Ήμουν περίπου τεσσάρων χρόνων κι ο αδελφός μου οκτώ, μας έπαιρνε η μάνα μας απ’ το χέρι και πηγαίναμε να (χαιρετήσουμε) τη θεία Λευτερία έλεγε..

Κάθε χρόνο οι ίδιοι συγγενείς στις ίδιες καρέκλες την ίδια περίπου ώρα.

Όλα κυλούσαν με την ίδια αυστηρότητα.. με πρόγραμμα που κανείς και για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούσε να παραβιάσει, πρώτα το σοκολατάκι μετά από δεκαπέντε λεπτά ακριβώς το λικέρ, που βέβαια τα παιδιά δεν ακουμπούσαν και μετά από μισή ώρα το γλυκό (συνήθως ήταν του ταψιού από τα χέρια της θείας).

Απέναντι μου καθόταν πάντα ο θείος Μενέλαος με τη μεγάλη μύτη που τον φοβόμουν λίγο, έκανε αστεία και μας τρόμαζε.. βέβαια εκείνος νόμιζε ότι ήταν αστεία εμείς βέβαια δεν γελούσαμε καθόλου, μάλλον τρομάζαμε.

Δίπλα του πάντα καθόταν ο θείος Κώστας και μιλούσαν συνέχεια για δουλειές.. ο θείος Κώστας ήταν μηχανικός στη Σαουδική Αραβία κι όλο έλεγε ιστορίες από την αραπιά, πόσο ζέστη έκανε εκεί, τι έκαναν σε όποιον έκλεβε κι αλλά ανούσια πράγματα για τα παιδικά αυτιά μου.

Εγώ σκουντούσα τη μάνα μου να πει στη θεία Λευτερία να φέρει πιο νωρίς το γλυκό, αλλά ποτέ δεν τόλμησε να το πει.

Ήταν γυναίκα αλάνθαστη όλα τα ήθελε στην εντέλεια και όποιος παρέκλινε από αυτά που νόμιζε ότι ήταν σωστά.. τον έκρινε με το πιο αυστηρό τρόπο, χωρίς τακτ χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να ακούει οποιαδήποτε άλλη γνώμη.

Ακόμα και μας τα παιδιά μας ήθελε στρατιωτάκια, να κάτσουμε σε μια καρέκλα υπομονετικά να φάμε το γλυκό μας να γελάμε συνέχεια για να πει στο τέλος “σήμερα ο γιός σου ήταν το καλύτερο παιδί”.

Τα είχε όλα καλοκουρδισμένα στο μυαλό της ακόμα και τα παιδιά της.. είχε ένα γιό το Βασίλη δέκα χρόνια μεγαλύτερο από μένα και μια κόρη τη Στέλλα περίπου πέντε χρόνια μεγαλύτερη από μένα.

Είχε πολύ μεγάλα όνειρα για τα παιδιά της...

Αλλά στη ζωή “μεγάλη μπουκιά να τρως.. μεγάλη κουβέντα μη λες” έλεγε η γιαγιάκα μου...

Τα φτερωτά ευρώ

Που πήγαν πάλι τα ευρώ ρε λαμόγια;

Εδώ και τριάντα χρόνια που θυμάμαι ο ένας κλέφτης φωνάζει για τον άλλο και ανάποδα.

Ποτέ και κανείς δε πάει φυλακή, και το κυριότερο τα ευρώ που πληρώνει φόρους ο Έλληνας μισθωτός-συνταξιούχος-εργάτης-αγρότης κλπ. κάνουν φτερά.

Κι αυτά είναι μόνο τα λίγα που μαθαίνουμε.

Μεταρρύθμιση τώρα λοιπόν..

Μεταρρύθμιση στη βούτα..

Μεταρρύθμιση στη Ρεμούλα..

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα τα λαμόγια μένουν..

Έργο τέχνης ! ! !

Είσαι το τέλειο πλάσμα στη γη.
Όμορφη, ψηλή, κουκλάρα με πνεύμα με άποψη.
Πετυχημένη στη δουλειά σου με μεγάλη καριέρα να ανοίγεται μπροστά σου.
Τίποτα δεν μπορεί να στάθει εμπόδιο στα όνειρά σου, στο ταλέντο σου.

Τα τελευταία χρόνια δούλεψες σκληρά, επίμονα και επίπονα, με πάθος με μάτια που άστραφταν, με μαεστρία, με τέχνη.
Πήρες μια άμορφη μάζα και της έδωσες ζωή, την άλλαξες, την έκανες όμορφη.
Πήρες πηλό κι έγλυψες το ένα.. το μοναδικό.. το τέλειο!!

Γεννημένη καλλιτέχνης!!

Η μεγάλη σου μέρα λοιπόν έφτασε..

Να παρουσιάσεις κι επίσημα αυτό που έφτιαχνες χρόνια.
Η μέρα για το μεγάλο και ζεστό χειροκρότημα ήρθε.
Ένα σεντόνι καλύπτει το δημιούργημά σου.. το διαμάντι σου..

Δίπλα σου φίλοι τρέχουν για να σε συγχαρούν και το πλήθος να αγωνιά όρθιο..

Ντυμένη στ’ άσπρα μ’ ένα λουλούδι στα μαλλιά λάμπεις.

Πλησιάζεις το έργο σου και ακουμπάς το σατέν σεντόνι που το καλύπτει..

Αργά αργά το τραβάς..

Σιωπή παντού.. κι ορθάνοιχτα μάτια...

Σας παρουσιάζω τον σύζυγό μου ! ! !

Εκπαιδευτικό νομοσχέδιο

Βλέποντας τις τελευταίες μέρες ειδήσεις και με το επικείμενο οικονομικό σκάνδαλο για την υπόθεση της χρηματιστηριακής «Ακρόπολις» μου έρχονται στο μυαλό μου διάφορα που γίνονται κατά καιρούς..

..παίζουν για λίγες μέρες στα κανάλια και μόλις βρεθεί άλλο θέμα το προηγούμενο μπαίνει αυτόματα στο περιθώριο και δεν μαθαίνουμε ποτέ την αλήθεια.

Να θυμηθώ τη προηγουμένη κυβέρνηση και το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, τις μίζες για την αγορά των αεροπλάνων, το σκάνδαλο με τη παράδοση Οτσαλάν;

Να θυμηθώ προεκλογικά τους σημερινούς που έταζαν λαγούς με πετραχήλια για να πιάσουν τις καρέκλες, τις τηλεφωνικές υποκλοπές που δε θα μάθουμε ποτέ ποιος τις έκανε, την αντιμετώπιση στη παιδία, το φιάσκο με το ελικόπτερο στο Κορυδαλλό και την απόδραση Παλαιοκώστα, τους κουμπάρους, από πού ν’ αρχίσει κανείς και που να τελειώσει.

Βλέπω το Γιωργάκη να πηγαίνει δεξιά κι αριστερά και να τάζει παροχές να μιλά για διαφάνεια και για ήθος... και είναι σαν να βλέπω το Κωστάκη ακριβώς πριν γίνει ο ίδιος κυβέρνηση.

Τις τελευταίες μέρες λοιπόν είπα να ενημερωθώ για το θέμα των ημερών που τόσο φασαρία γίνεται.. για το εκπαιδευτικό νομοσχέδιο, ατελείωτες ώρες συζητήσεων, αμέτρητα παράθυρα, ειδικοί φαφλατάδες να έχουν γνώμη για τα πάντα.

Έμαθα πολλά για τα ματ, έμαθα πολλά για τους κουκουλοφόρους, έμαθα πολλά για το υπουργείο δημοσίας τάξεως, έμαθα πολλά για τα κόμματα και τις αντιδράσεις στα πανεπιστήμια, έμαθα για τους καθηγητές πανεπιστημίων και ποια προνόμια θα χάσουν.. για τις αντιδράσεις των συνδικαλιστών αστυνομικών κατά Πολύδωρα, για τη ταμπακέρα όμως τίποτα.

Τι ακριβώς είναι αυτό που ψηφίστηκε δεν μπήκε κανένας στο κόπο να με ενημερώσει.

Θα μου πεις βέβαια, η δουλειά του δεν είναι να ενημερώσει εμένα, αλλά τι νούμερα θα κάνει το κανάλι.. η ενημέρωση λοιπόν δεν είναι ο σκοπός του καλού δημοσιογράφου αλλά η πρόκληση η φασαρία και το μπάχαλο.. αυτά φέρνουν νούμερα θ` ασχοληθεί λοιπόν κανείς μ’ εμένα που θέλω να μάθω;

Αν δε μου αρέσει ας γυρίσω κανάλι εγώ έχω την επιλογή τι θα βλέπω, στο χέρι μου είναι, που να γυρίσω όμως και ποιο κανάλι να επιλέξω;

Τελικά μάλλον είναι καλύτερα να δω τη Μαρία την άσχημη το βράδυ...



ΥΓ. Τη φωτογραφία την βρήκα πριν πολύ καιρό (πριν ακόμα φτιάξω το μπλογκ μου) σε κάποιο μπλογκ που δεν θυμάμαι.
Ας με συγχωρήσει ο κάτοχός της.

Το φορτιστικόν

Shades.. ρε Μένιο μπορείς να μου δώσεις μέσα από το κομοδίνο μου ένα αναπτήρα zippo που έχω;

Μένιος.. ποιο κομοδίνο το φορτιστικό;

Shades.. ποιο φορτιστικό ρε τι λες;

Μένιος.. ρε ξέρω εγώ τι λέω, το κομοδίνο που έχεις δίπλα στο κρεβάτι σου με τους φορτιστές

Shades.. σιγά ρε δυο-τρεις είναι και το κάνεις θέμα;

Μένιος.. φορτιστής για το κινητό σου, φορτιστής για το δεύτερο εφεδρικό κινητό σου, φορτιστής για τη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, φορτιστής για τη κάμερα, φορτιστής για τα γουώκι τόκι της κόρης σου, φορτιστής για επαναφόρτιση μπαταριών, φορτιστής για τη ξυριστική μηχανή σου, φορτιστής για το mp3 της κόρης σου, φορτιστής για το σταθερό ασύρματο τηλέφωνο, φορτιστής για το μικροσκουπάκι αυτοκινήτου, φορτιστής για τα ασύρματα ακουστικά σου και ευτυχώς που δεν είσαι γυναίκα γιατί θα είχες φορτιστή και για το προσωπικό δονητή σου.

Ταινίες...

Μετά από πρόσκληση της Ανατολής της Sevarose και από το Παράξενο φτιάχνω ποστ με κάποιες από τις ταινίες που αγαπώ.
Για το μόνο λόγο που το κάνω είναι γιατί τις εκτιμώ ιδιαίτερα.

Ωστόσο πιστεύω ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν είναι ιδιαίτερα δημιουργικό.. άλλωστε πολλοί από εμάς έχουμε στο προφίλ μας της ταινίες που αγαπάμε.
Πιστεύω ακόμα ότι το bloging δεν είναι λεύκωμα (τι εστί φιλιά, τι εστί αγάπη, γράψε αγαπημένες ταινίες κλπ.) γι’ αυτό το λόγο δε θα ήθελα να προτείνω κανέναν να το συνεχίσει.